WN Redactie
Thibau Nys mag zich opnieuw een jaar lang Belgisch kampioen veldrijden noemen. Op het BK in Beringen leek de titelverdediger lange tijd op weg naar een comfortabele solozege, maar in de slotfase maakte Emiel Verstrynge er alsnog een ware nagelbijter van. Uiteindelijk hield Nys nipt stand en verlengde hij zijn verblijf in de driekleur.
Zonder Wout van Aert aan de start werd vooraf een open kampioenschap voorspeld. Toch stond er met Nys één renner net iets boven de rest. Emiel Verstrynge, Toon Aerts, Michael Vanthourenhout, Joran Wyseure en Niels Vandeputte wilden daar maar al te graag verandering in brengen op het zware mijnterrilparcours van Beringen.
LEES OOK: Pauwels laat zich uit over situatie rondom Nys
Nys zet vroeg druk en kiest voor soloIn de openingsfase waren het vooral Nys en Toon Aerts die de lakens uitdeelden. Vanthourenhout en de mannen van Crelan-Corendon volgden kort daarachter. Al snel liet Nys op de eerste klimmetjes zien dat hij goede benen had. De verschillen bleven beperkt, maar het signaal was duidelijk.
In ronde twee ging het tempo opnieuw omhoog. Vanthourenhout probeerde het initiatief te nemen, maar toen Nys versnelde, brak de koers pas echt open. Samen met Vanthourenhout reed hij weg, met Vandeputte op zeven seconden en Aerts en Verstrynge al op twaalf tellen. Niet veel later gooide Nys er nog een versnelling bovenop. In de derde ronde liet hij ook Vanthourenhout achter en koos hij resoluut voor een solo.
Na vier rondes had Nys zestien seconden voorsprong. De titel leek in de maak, tot een schuivertje en een passage langs de materiaalpost hem enkele kostbare seconden kostten. Vanthourenhout maakte zelf ook een fout, waardoor Verstrynge plots de dichtste achtervolger werd.
Verstrynge bijt zich vast tot op het wiel
Halverwege de wedstrijd slonk de voorsprong van Nys razendsnel. Na vijf rondes bedroeg het verschil nog amper vier seconden. Even leek de aansluiting onafwendbaar, maar in de voorlaatste ronde herstelde Nys zich knap en vergrootte hij de marge opnieuw tot tien tellen bij het luiden van de bel.
Toch gaf Verstrynge zich niet gewonnen. In de slotronde perste hij er nog een ultieme inspanning uit en kwam hij opnieuw gevaarlijk dichtbij. De druk nam toe, fouten lagen op de loer, maar Nys bleef overeind. Met een laatste versnelling op het asfalt zette hij Verstrynge definitief op afstand.
Zo mocht Thibau Nys voor de tweede keer op rij juichen op het Belgisch kampioenschap veldrijden, na een finale die nog lang zal nazinderen.
