Stan Strubbe
Cameron Mason moest in Hamme opnieuw zijn meerdere erkennen in Thibau Nys, maar de Britse kampioen bewees tegelijkertijd dat de crosswereld nog veel met hem rekening moet gaan houden. In de X2O Trofee reed hij een sterke koers én dwong hij Nys tot het uiterste. Ondanks de teleurstelling over zijn tweede plek klonk Mason na afloop opvallend vastberaden.
“De zege was héél dichtbij”
Mason kende een gecontroleerde start en bewaarde in de eerste rondes bewust de rust. Halverwege de cross trok hij de wedstrijd zelfs open door de eerste echte forcing te plaatsen. Daarna werd snel duidelijk dat de strijd zou neerkomen op een duel tussen hem en Nys, net als eerder dit seizoen. “In de finale had Thibau een beetje meer, in die laatste twee minuten,”
De Brit volgde lange tijd op zijn limiet, maar kleine foutjes in de slotronde deden hem de das om. “Tot dat punt was ik bijna perfect, maar ik voelde dat ik in die laatste ronde één à twee foutjes maakte. Toen kwam hij terug.” Ondanks het verlies in het één-tegen-één-gevecht voelde Mason dat hij niet had ondergedaan voor de Belgische kampioen.
“Ik denk dat we heel gelijkwaardig waren en dat het beide kanten op had kunnen vallen. Het is de eerste keer dat ik het gevoel heb dat de zege echt héél dichtbij was.”
Een winter in opmars – en volledige controle
Wie naar Masons seizoen kijkt, ziet een duidelijke lijn omhoog. Tweede op de Koppenberg, vijfde op het EK en opnieuw runner-up in Hamme: de vorm is stabiel én indrukwekkend: "De overwininng zit eraan te komen dat voel ik ook. De tegenstand is alvast gewaarschuwd dat mijn vorm in stijgende lijn zit."
Lachend verwijst hij nog naar zijn opvallende snor, maar meteen daarna wordt zijn toon serieuzer. “Ik begin elke cross heel kalm en gecontroleerd. Dat is hoe ik mijn seizoen wilde beginnen: in een positie waar niets aan het lot wordt overgelaten.”
Volgens Mason draait het vooral om helderheid in het hoofd. “Ik controleer alles wat ik kan controleren. Wat er daarna bij komt kijken, komt er maar bij kijken.” In wedstrijden waarin fouten, lijnen en omstandigheden voortdurend wisselen, is die mentale rust voor hem een grote troef. “Als ik aan niets anders kan denken dan de cross zelf, is dat een ideale situatie.”
