Stan Strubbe
Voor Dylan Groenewegen wordt de komende Tour de France een bijzondere editie. Niet alleen lonkt hij naar geel op de openingsdag in Lille, het wordt naar alle waarschijnlijkheid ook zijn laatste Tour in dienst van Jayco-AlUla. De sprinter bevestigde bij NOS dat hij vanaf 2026 een nieuwe ploeg zal hebben. Waar dat is, mag hij voorlopig nog niet zeggen, maar de honger naar succes brandt sterker dan ooit.
LEES OOK: Evenepoel geeft unieke inkijk en doet meteen straffe onthulling
Laatste Tour met JaycoGroenewegen begint op 5 juli in Lille aan zijn vierde Tour met de Australische ploeg, maar mogelijk ook aan zijn laatste rittenkoers in hun kleuren. “Ik heb heel veel zin in een nieuwe uitdaging,” vertelt hij. “De deal is zo goed als rond, maar ik mag tot 1 augustus niets zeggen.” De sprinter benadrukt dat hij in 2026 dus normaal gezien van ploeg wisselt, na vier seizoenen in Australische loondienst.
Toch kijkt hij eerst nog met focus naar deze Tour. En met name naar de openingsetappe. “Zo’n kans krijg je zelden,” stelt hij. “De laatste keer was zes jaar geleden, toen viel ik – maar Mike Teunissen won. Nu hoop ik zelf die gele trui te pakken. We doen er alles aan.”
Na een lastig voorjaar met een hersenschudding en val in Tirreno-Adriatico, vond hij zijn benen terug in de Ronde van Slovenië en Hongarije. “Daar heb ik weer gewonnen. Het gaat de goede kant op.”
"In de bus weten ze wanneer ik op scherp sta”
Op zijn 32ste klinkt Groenewegen niet alleen strijdbaar, maar ook zelfbewust en meer in balans. “Ik zit goed in mijn vel, heb een prachtige vrouw en een prachtig kindje. Het gezin komt op één. Als het daar goed mee gaat, gaat het met mij ook goed. Wielrennen blijft belangrijk, maar het leven is groter.”
Toch is de winnaar van vijf Tourritten nog lang niet uitgeblust. “Ik kan nog steeds pissig zijn, hoor,” lacht hij. “Dan zit ik een half uur mokkend in de bus en weet iedereen: morgen sta ik op scherp. Alleen kan ik het sneller plaatsen, zeker als ik m’n zoontje aan de lijn heb.”
De combinatie van ervaring, frisheid en honger maakt van Groenewegen een gevaarlijke klant voor Lille. En voor wie twijfelt: “Als ik niet zou geloven dat ik kon winnen in de Tour, zou ik er niet aan beginnen.”
