WN Redactie
Na de mokerslag van Tadej Pogačar op de Tourmalet mag het peloton vrijdag even ademhalen. Althans, dat geldt vooral voor de klassementsmannen. De sprinters krijgen na de loodzware Pyreneeënrit naar Gavarnie-Gèdre namelijk een nieuwe kans, en dat werd tijd ook. In de eerste week van deze Tour liggen de massasprints bepaald niet voor het oprapen.
Etappe 7 voert van Hagetmau naar Bordeaux, een naam die bij wielerliefhebbers meteen sprintbelletjes doet rinkelen. Bordeaux is een van de klassieke aankomstplaatsen van de Tour en leverde in het verleden vaak een spurt op. Dat scenario ligt ook nu weer voor de hand. Het profiel is vlak, de laatste serieuze hindernis ligt te ver van de finish en na de pijn van donderdag zullen de meeste ploegen geen zin hebben in een onnodige oorlog.
Toch is een massasprint in de Tour nooit zomaar een formaliteit. De eerste sprintkans in Pau werd al gewonnen door Olav Kooij, maar die kwam er pas na een chaotische finale en een uitgedund peloton. Ook nu zullen positionering, vermoeidheid en nervositeit een grote rol spelen. Iedereen weet: in Bordeaux krijg je als sprinter misschien maar één echte kans, en die mag je niet laten liggen.
LEES OOK: Vuelta: Favorieten etappe 1 - Slaat Van Aert toe, of volgt emotionele geste?
Van Hagetmau naar de spurtstad BordeauxDe startplaats Hagetmau is een nieuwkomer in de Tour de France. Het kleine plaatsje in Les Landes ontvangt de grootste wielerkoers ter wereld voor het eerst, maar lang zal het peloton daar niet blijven hangen. Vanaf de start gaat het vooral noordwaarts, richting Gironde en uiteindelijk Bordeaux.
Met 175,1 kilometer is de rit niet overdreven lang. Ook het aantal hoogtemeters is beperkt, zeker in vergelijking met wat de renners in de eerste zes dagen al hebben voorgeschoteld gekregen. Na Barcelona, Les Angles, Foix, Pau en de Tourmalet zullen veel renners opgelucht naar het profiel kijken. Dit is geen dag waarop klassementsrenners normaal gesproken seconden pakken. Dit is een dag waarop zij vooraan willen blijven, risico’s vermijden en zo anoniem mogelijk de streep willen halen.
Voor de vluchters wordt het een lastige opdracht. Natuurlijk zullen er aanvallers vertrekken, want dat gebeurt in de Tour altijd. Maar de kans dat een klein groepje in deze rit veel ruimte krijgt, is bijzonder klein. Alpecin-Premier Tech, Soudal Quick-Step en Decathlon CMA CGM hebben allemaal een duidelijke reden om te controleren. De sprinters hebben pas één echte kans gehad, en de volgende kansen zijn ook niet onbeperkt.
De enige gecategoriseerde hindernis is de Côte de Béguey, een kort klimmetje van 1,6 kilometer aan ongeveer 4 procent. De top ligt op iets minder dan veertig kilometer van de finish. Voor pure sprinters is dat normaal gesproken geen probleem, zeker niet als de ploegen het tempo controleren en niemand de koers daar echt op de kant zet.
Daarna gaat het richting Bordeaux. Brede wegen, hoge snelheid, veel sprinttreinen en een finale waarin iedereen dezelfde ruimte opeist. Het klinkt simpel, maar dat is het niet. Juist omdat iedereen weet dat het gaat sprinten, wordt de aanloop naar de laatste kilometers vaak nerveuzer dan in een bergrit. In de bergen verlies je tijd door slechte benen. In een sprintetappe kun je alles kwijt zijn door één verkeerde bocht, één valpartij of één ploeggenoot die net op het verkeerde moment uit het wiel verdwijnt.
Kooij heeft de druk eraf, maar de honger niet
Olav Kooij begint als topfavoriet. Niet omdat Tim Merlier of Jasper Philipsen minder snel zijn, maar omdat de Nederlander in Pau al liet zien dat hij deze Tour niet is gekomen om te leren. Hij pakte meteen zijn eerste ritzege in de Tour de France en deed dat op een manier die veel zegt. Kooij bleef kalm in een rommelige finale, zat waar hij moest zitten en maakte het vervolgens af.
Dat is precies wat een sprinter nodig heeft in Bordeaux. De snelste benen zijn belangrijk, maar de beste timing misschien nog belangrijker. Kooij is geen sprinter die alleen kan winnen wanneer zijn ploeg hem als op rails afzet. Hij voelt finales aan, kan zich goed door een peloton bewegen en raakt niet snel in paniek als de sprint niet helemaal volgens plan verloopt.
Bij Decathlon CMA CGM zal de sfeer na Pau vanzelfsprekend uitstekend zijn. De ritzege is binnen, de druk is van de ketel en alles wat nu nog volgt is extra. Tegelijkertijd weet Kooij dat dit soort kansen niet eindeloos lang blijven komen. Wie twee keer wint in de eerste Tourweek, verandert direct zijn hele status in deze ronde.
Het parcours naar Bordeaux is eenvoudiger dan de rit naar Pau. Geen venijnige heuvelzone in de finale, geen opeenvolging van korte prikken, geen scenario waarin het peloton op de Côte de Baleix in stukken wordt getrokken. Dat maakt het in theorie beter voor de pure topsprinters, maar Kooij heeft inmiddels bewezen dat hij ook in een klassieke sprint niet onder hoeft te doen.
Merlier en Philipsen willen revanche
Tim Merlier zal deze rit met rood hebben aangekruist. In Pau kwam hij niet tot de overwinning en dat zal bij Soudal Quick-Step pijn hebben gedaan. Merlier is op pure topsnelheid misschien wel de snelste man van het hele peloton, maar dan moet alles kloppen. De trein, de timing, de positie en het moment waarop hij uit het wiel komt.
Bordeaux is voor hem een veel aantrekkelijkere aankomst dan Pau. Minder lastig onderweg, minder kans dat het peloton onderweg wordt uitgedund en meer kans op een echte massasprint. Precies dat scenario wil Merlier. Hij hoeft geen halve klassieker te overleven om zijn sprint te plaatsen. Hij moet vooral de laatste drie kilometer foutloos doorkomen.
Met Jasper Stuyven als belangrijke pion heeft Soudal Quick-Step extra ervaring en macht in de sprintvoorbereiding. Dat kan in Bordeaux cruciaal zijn. Als Merlier in de laatste tweehonderd meter op snelheid wordt gelanceerd, is hij voor iedereen een nachtmerrie.
Jasper Philipsen zit in een vergelijkbare positie. De Belg kwam in deze Tour nog niet helemaal uit de verf zoals hij zelf gehoopt zal hebben, maar Bordeaux is een finish die hem moet liggen. Hij won hier al eens in 2023 en weet hoe het voelt om in deze stad de snelste te zijn. Bovendien heeft hij met Mathieu van der Poel opnieuw een absolute wereldklasse-lead-out in de ploeg.
Alpecin-Premier Tech zal deze rit volledig rond Philipsen bouwen. De ploeg hoeft niet te twijfelen over het plan. Geen halve aanval, geen gekke tactiek, geen afwachten. Controleren, positioneren en Philipsen in de laatste rechte lijn op de juiste plek afzetten. Als dat lukt, is hij een van de twee à drie grootste kandidaten voor de zege.
Girmay, Pedersen en Kanter hopen op het perfecte scenario
Biniam Girmay is de sprinter die het meest profiteert als de finale net iets minder gecontroleerd verloopt. Hij is snel genoeg om een massasprint te winnen, maar vooral gevaarlijk wanneer de rit wat rommeliger wordt. Girmay houdt van lastige positioneringsgevechten, kan goed over korte hellingen en heeft in de strijd om groen elke hoge klassering nodig.
In Bordeaux zal hij waarschijnlijk niet de ploeg hebben die Alpecin, Soudal of Decathlon in de laatste kilometers kunnen neerzetten. Dat hoeft echter niet altijd een nadeel te zijn. Girmay is sterk in het kiezen van wielen. Als hij het juiste wiel van Philipsen, Merlier of Kooij vindt, kan hij in de laatste meters toeslaan.
Mads Pedersen is een ander verhaal. De Deen heeft liever een zware rit dan een vlakke parade naar een massasprint. In Pau had hij meer mogelijkheden om de koers naar zijn hand te zetten dan in Bordeaux. Toch mag je hem nooit wegstrepen. Pedersen is constant, sterk en in een sprint na een nerveuze Tourdag altijd gevaarlijk.
Lidl-Trek kan bovendien met macht rijden. Als de finale door wind, positionering of stress toch uiteenvalt, is Pedersen een van de mannen die daar direct van profiteert. In een volledig vlakke sprint tegen Merlier, Philipsen en Kooij is hij niet de snelste. In een chaotische sprint waarin iedereen half uit positie zit, komt hij plots veel dichterbij.
Max Kanter verdient eveneens een prominente plek. De Duitser sprintte in Pau naar een knappe ereplaats en bewees daarmee dat hij in deze Tour niet alleen een figurant is tussen de grotere namen. XDS Astana heeft in zulke ritten maar één echt doel: Kanter zo goed mogelijk afzetten.
Hij zal niet vaak als topfavoriet worden genoemd, maar dat maakt hem juist gevaarlijk. Kanter hoeft de sprint niet te dragen. Hij hoeft alleen maar te profiteren wanneer de grote namen elkaar in de laatste kilometer dwarszitten. Zijn snelheid is goed genoeg voor een podiumplaats, en in een Tour waarin finales vaak chaotisch verlopen, kan zelfs meer.
Fretin, Wærenskjold, Gaviria en Van der Poel als outsiders
Milan Fretin is een interessante naam voor Cofidis. De Belg beschikt over snelheid, durft in drukke finales zijn positie te zoeken en krijgt in deze rit een van zijn beste kansen van de eerste Tourhelft. Voor hem geldt dat een top vijf al een uitstekend resultaat zou zijn, maar in een sprint waarin de absolute favorieten elkaar aankijken of verkeerd gelanceerd worden, kan een jonge sprinter zomaar verrassen.
Søren Wærenskjold is misschien geen pure sprinter in de klassieke zin van het woord, maar zijn vermogen is enorm. De Noor kan een lange sprint aan, is sterk op brede wegen en hoeft niet bang te zijn voor een rit die door de hoge snelheid zwaar wordt. Voor Uno-X Mobility is dit een kans om naast de klassementsambities ook in de sprint iets te tonen.
Fernando Gaviria is de naam met de meeste nostalgie in dit rijtje. De Colombiaan weet wat winnen in de Tour betekent en heeft nog altijd snelheid in de benen. Bij Caja Rural-Seguros RGA zal hij niet beschikken over de trein van de grote sprintploegen, maar juist daarom kan hij vrijer bewegen in de finale. Gaviria hoeft maar één keer het juiste wiel te kiezen om opnieuw gevaarlijk te zijn.
Mathieu van der Poel is officieel natuurlijk vooral de man die Philipsen moet lanceren. Zolang Philipsen goed zit, zal Van der Poel zijn eigen kans opofferen voor zijn Belgische ploeggenoot. Toch blijft zijn naam relevant. In een chaotische finale, bij een late uitval of wanneer Philipsen uit positie raakt, is Van der Poel altijd meer dan een gewone lead-out.
Bordeaux lijkt een rit voor de pure sprinters, maar Van der Poel is precies de renner die zo’n voorspelbaar scenario eigenhandig minder voorspelbaar kan maken. Waarschijnlijk rijdt hij in dienst van Philipsen. Maar als het anders loopt, weet iedereen hoe snel de Nederlander kan schakelen.
Verder zijn er nog genoeg mannen die hopen op een uitschieter. Pascal Ackermann, Phil Bauhaus, Pavel Bittner, Dorian Godon, Anthony Turgis en Arvid de Kleijn hebben allemaal een sprint in de benen, maar zullen moeten hopen dat de positionering perfect uitvalt. In een normale sprint zijn de grote drie misschien te sterk. In een Tourfinale bestaat een normale sprint echter zelden.
De zevende etappe lijkt de duidelijkste sprintkans tot nu toe. De route is vlak, de Côte de Béguey ligt te ver van Bordeaux om veel schade aan te richten en de sprintersploegen hebben te veel belang bij controle. Na de Tourmalet zullen de klassementsploegen bovendien blij zijn als ze een dag zonder stress doorkomen.
Toch zal de finale hectisch worden. Kooij rijdt met vertrouwen na zijn zege in Pau, Merlier wil zijn pure snelheid verzilveren en Philipsen keert terug naar een stad waar hij al eens won. Daarachter loeren Girmay, Pedersen en Kanter op elke fout.
Als alles volgens het boekje verloopt, krijgen we in Bordeaux de eerste echt klassieke massasprint van deze Tour. Maar in de Tour is zelfs een gewone sprint nooit gewoon.
Favorieten WielerNieuws.be etappe 7 Tour de France 2026
★★★★ - Olav Kooij
★★★ - Tim Merlier, Jasper Philipsen
★★ - Biniam Girmay, Mads Pedersen, Max Kanter
★ - Milan Fretin, Søren Wærenskjold, Fernando Gaviria, Mathieu van der Poel
