Kevin De Jonghe
Wie de naam Planckaert zegt, denkt uiteraard meteen aan Eddy, maar in heel de familie zit het koersgen flink ingebakken. Niet allemaal even succesvol, zoals dat bijvoorbeeld bij Francesco het geval was. En ook zijn zoon gaat nu aan een wielercarrière proberen timmeren.
In een dubbelinterview met Wielerverhaal doen zowel Francesco als zoon Devon hun ambities uit de doeken. Later dan dat het de bedoeling was, kan Devon nu écht beginnen koersen. De coronapandemie en een knieblessure verhinderden dat dit eerder al gebeurde. “Devon wil ervoor gaan en fietst heel graag. Hij heeft zijn tegenslagen al gehad en op zich is het ook geen ramp dat hij er eventjes tussenuit is geweest”, aldus Francesco.
“Nu moet hij wel meteen inpikken bij de junioren. Eind februari rijdt hij zijn eerste wedstrijden. Dat gaat niet gemakkelijk zijn. Van de aspiranten naar de junioren is een enorme stap”, weet vader dat het voor Devon geen makkelijke instap zal worden.
GEZONDE AMBITIE
Dat weet de 16-jarige jongeman in kwestie ook maar al te goed. “Het is erg spannend en ik heb zelfs een beetje stress. Ik ben al jaren bezig met trainen. De onzekere factor is voor mij het peloton. Ik heb nooit echt in zo’n grote groep gereden, dus ik heb daar wel een beetje schrik voor."
Desalniettemin start Devon met de nodige ambities, al beseft hij dat het gezien zijn naam niet vanzelfsprekend zal worden. “Ik wil graag koersen en ik ga proberen iets te bereiken. Op naam kan ik de volgende Planckaert in het profpeloton worden, maar ik weet ook dat dat een moeilijk verhaal zal worden.”
In een dubbelinterview met Wielerverhaal doen zowel Francesco als zoon Devon hun ambities uit de doeken. Later dan dat het de bedoeling was, kan Devon nu écht beginnen koersen. De coronapandemie en een knieblessure verhinderden dat dit eerder al gebeurde. “Devon wil ervoor gaan en fietst heel graag. Hij heeft zijn tegenslagen al gehad en op zich is het ook geen ramp dat hij er eventjes tussenuit is geweest”, aldus Francesco.
“Nu moet hij wel meteen inpikken bij de junioren. Eind februari rijdt hij zijn eerste wedstrijden. Dat gaat niet gemakkelijk zijn. Van de aspiranten naar de junioren is een enorme stap”, weet vader dat het voor Devon geen makkelijke instap zal worden.
GEZONDE AMBITIE
Dat weet de 16-jarige jongeman in kwestie ook maar al te goed. “Het is erg spannend en ik heb zelfs een beetje stress. Ik ben al jaren bezig met trainen. De onzekere factor is voor mij het peloton. Ik heb nooit echt in zo’n grote groep gereden, dus ik heb daar wel een beetje schrik voor."
Desalniettemin start Devon met de nodige ambities, al beseft hij dat het gezien zijn naam niet vanzelfsprekend zal worden. “Ik wil graag koersen en ik ga proberen iets te bereiken. Op naam kan ik de volgende Planckaert in het profpeloton worden, maar ik weet ook dat dat een moeilijk verhaal zal worden.”
