Kevin De Jonghe
Wout van Aert rijdt momenteel de Deutschland Tour, en dat doet hij bij Visma-Lease a Bike met een bijzonder jonge groep rond zich. Afgezien van Steven Kruiswijk zijn de ploeggenoten nog maar net de 20 gepasseerd, of zijn ze daar zelfs nog niet.
LEES OOK: 'Wout-gekte' leidt tot akkefietje met Van Aert in Denemarken: "Niet zo beleefd"
Geen rol op de achtergrondDe Kempenaar neemt in Duitsland dan ook de rol van mentor op zich, terwijl hij tegelijkertijd op zoek blijft gaan naar eigen succes. Van Aert voelt zich daar prima bij, maar dat hij voortaan voornamelijk als leermeester zou optreden, gaat volgens hem ‘een brug te ver’, zo maakt hij duidelijk.
“Dat zie je wat groot, denk ik. Ik ben nog niet op het punt in mijn carrière dat ik er alleen ben om die jonge gasten wat bij te leren”, stelt Van Aert. “Dat is voorlopig een brug te ver. Maar in deze fase van het seizoen en in deze context, een ‘opbouwkoers’ waarin ik zelf conditioneel wil verbeteren, is het wel mooi om dat te kunnen doen.”
Van Aert heeft ook een duidelijk idee over hoe hij zijn rol als mentor wil invullen: niet door veel te praten, maar door het goede voorbeeld te geven. “Stelen met de ogen vind ik belangrijk. Je kan dan wel honderd keer vertellen dat het zus of zo moet,” benadrukt hij het belang daarvan.
“Maar veel efficiënter is het om in dezelfde koers te zitten, te laten zien hoe je je zo goed mogelijk positioneert en op het juiste moment de juiste acties probeert te ondernemen. Die raad komt dan automatisch.”
Nederigheid als katalysator
Uiteraard geniet Van Aert sowieso een groot aanzien bij de jonge renners, het feit dat hij zelf de voetjes op de grond houdt helpt daar ook bij. “Wout en Steven (Kruiswijk, nvdr) zijn mannen die als het ware spontaan hun arm om zo’n jongen heen slaan en zeggen: ‘kerel, we gaan er samen iets goeds van maken’”, aldus ploegleider Robbert de Groot bij HLN.
“Het engagement en begrip van zulke iconen is enorm groot. Omdat ze redeneren: ‘hey wacht even, tien, vijftien jaar geleden stond ik zelf in deze situatie. En hoe ging dat tóen?’”
