Kevin De Jonghe
En zo mag er alweer een streepje worden bijgevinkt voor Mathieu van der Poel. Met zijn zege in Milaan-San Remo zit hij nu al aan zeven monumenten, zijn tweede triomf in La Primavera. Het resultaat van een perfecte balans tussen hard werken en ontspanning. Zowat overal waar Van der Poel aan de start verschijnt schiet hij raak.
Voldoende ontspanning
Van der Poel voelt zich dan ook helemaal vrij in zijn hoofd, met dank aan de geweldige wisselwerking tussen hem en zijn ploeg van Alpecin-Deceuninck. Het wordt de Nederlander dan ook gegund om op tijd en stond vrijaf te nemen. Naar eigen zeggen zorgt dat ervoor dat hij nu nog een extra tandje kan bijsteken wanneer dat nodig is.
“Die ontspanning zorgt ervoor dat ik nog harder kan werken dan vroeger. Ik heb deze winter meer getraind dan ik ooit heb gedaan. Dat gaat goed, omdat ik het leuk vind. Nog leuker dan vroeger, omdat ik niet meer het gevoel heb dat ik aan verwachtingen moet voldoen”, zo liet hij optekenen bij het Nederlandse Algemeen Dagblad.
Één van die ontspanningsmomenten werd Van der Poel ook vorige maand nog gegund. Vlak na het WK veldrijden - waar hij uiteraard ook alweer kon zegevieren – trok hij samen met vriendin Roxanne en enkele vrienden (waaronder Melanie Peetermans, vriendin van Jasper Philipsen, nvdr) op skivakantie. Een deugddoend uitstapje.
“Daar heb ik erg van genoten. En uiteindelijk paste het ook nog half in het schema. Een actieve vakantie, is denk ik ook beter dan op het strand te gaan liggen”, maakt Van der Poel meteen ook duidelijk dat volledig platte rust niet meteen aan hem besteed is. Desalniettemin moet het hoofd regelmatig afstand kunnen nemen van het wielrennen.
Mentale reset
“Voor mij is het heel belangrijk om na een doel even stoom af te blazen. Als je me dat afneemt, komt dat zeker niet ten goede van mijn prestaties en ik denk dat de ploeg dat ook wel begrijpt”, stipt Van der Poel andermaal aan hoe perfect de verstandhouding is met de ploegleiding.
Dat wordt ook aangetoond door het feit dat hij überhaupt op skivakantie mág vertrekken. Skiën was immers jarenlang een groot taboe in wielerland, daar het te gevaarlijk zou zijn om blessures op te lopen. Daar wil Van der Poel niet van weten. “Ik ski al van kleins af aan en ik vind skiën minder gevaarlijk dan in een peloton naar de voet van de Oude Kwaremont rijden.”
Het is volgens de renner alvast niet zo dat hij het doet om de kick nog eens extra te gaan opzoeken. “Het is echt niet alsof ik in mijn leven veel spanning opzoek. Echt, skiën is voor mij vooral een vorm van ontspanning. En dat zorgt ervoor dat ik zo lang op dit niveau kan rondrijden, omdat ik gewoon gelukkig ben met wat ik doe.”
En zo komen we bij dé conclusie van het succes van Van der Poel. Alles lijkt op wieltjes te lopen en heeft hij de perfecte levensbalans gevonden. “Ja, ik denk dat ik op dit moment gelukkiger ben dan ooit. Bijna alles wat ik wilde bereiken, héb ik bereikt.”
