Mats Buelinckx
Vandaag de dag maken de allerkleinste details soms het verschil tussen winst en de tweede plaats. Hoe gaan renners als Wout van Aert en Tadej Pogacar op zoek naar de perfectie positie op de fiets?
In een gesprek met Het Nieuwsblad boog ex-prof Sep Vanmarcke zich over die vraag. "Een gebied waar renners op zoek zijn naar marginale winst is hun fietspositie. Het zou interessant zijn om een foto van Eddy Merkcx te vergelijken met een foto van Tadej Pogačar vandaag, die allebei een vergelijkbare inspanning leveren op een koersfiets."
LEES OOK: Tom Boonen onthult wie hij het liefste de Ronde ziet winnen
BelastingVanmarcke, die in 2012 de Omloop Het Nieuwsblad wist te winnen, beseft dat de positie van een coureur op de fiets de afgelopen jaren enorm is geëvolueerd. "Je zult zien dat Merckx veel meer gestrekt en lager op de fiets zat", geeft hij aan.
"Zo was het toen, het zadel stond ver naar achteren met weinig zogenaamde 'drop', de verticale afstand tussen de bovenkant van het stuur en het zadel. Deze positie haalde bijna alle kracht uit de bovenbenen en belastte de onderrug enorm."
Vandaag de dag wordt er veel meer ingezet op aerodynamica. "Er is veel meer aandacht voor aerodynamica, wat duidelijk zichtbaar is in hoe het stuur zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld. Ze zijn nu veel lager dan vroeger en ook veel smaller geworden."
Tadej vs Wout
Maar hoe vertaalt dat zich bij de allerbeste renners ter wereld. Vanmarcke haalde de rijstijlen van zowel Tadej Pogacar als Wout van Aert aan als voorbeeld. "Pogacar besteedt extreem veel aandacht aan zijn heuphoek. Daarom gebruikt hij zelfs korte cranks van 165 millimeter. Hoe langer de cranks, hoe hoger de voet komt tijdens de pedaalslag, waardoor de bovenbenen meer naar de romp worden geduwd. Wat mij opvalt is dat Pogačar in een vrij rechte houding rijdt."
"Een observatie die ik als prof deed: in hoeverre behouden renners hun ideale, millimeterperfecte positie bij volle inspanning?", ging Vanmarcke verder. "Ik zie veel renners naar voren glijden, tot op het puntje van hun zadel. De uitzondering is Van Aert, die altijd het hele zitvlak gebruikt."
