Kevin De Jonghe
Vandaag – op Pinkstermaandag dus – staat De Ronde van Limburg op het programma. Dat werd in 2014 de grote doorbraak van ene Mathieu van der Poel. Die pakte daar toen immers zijn eerste overwinning bij de profs.
Van der Poel komt binnen door de grote poort
Een overwinning waar Oliver Naesen – toen zelf nog een amateurrenner – niet bepaald van achterover viel. “Ik kende zijn kwaliteiten inderdaad al van bij de jeugd. Het type aankomst dat hem opwachtte in Tongeren - bergop plus veel acceleratievermogen vereist in de laatste 175 meter - paste hem als gegoten. Maar dat hij daar en toen al zou winnen? Nee, dat had werkelijk niemand verwacht”, was er toch de nodige verbazing.
Naesen denkt dat Wout van Aert het toen al met lede ogen heeft bekeken. “Ook Van Aert had dat niet verwacht. Ik kan me inbeelden dat Mathieus zege een doorn in het oog moet zijn geweest van Wout. Die Ronde van Limburg was dan misschien niet doorslaggevend voor de wegcarrières van beide heren, maar zeker wel richtinggevend.”
Naesen maakt zelf introductie
Naesen eindigde toen zelf overigens knap vierde, terwijl hij dus nog geen prof was op dat moment. “Ik herinner me dat ik bij het buitenrijden van Tongeren dacht: ‘Morgen kunnen de heren, hier in hun ploegbus, lekker uitslapen. Terwijl ik morgenochtend weer op het werk verwacht word’. Ik maakte destijds lange dagen als werknemer voor een industriële wasserij waarvoor ik vuile was ging oppikken en de propere terugbracht.”
Maar er kwam ook voor Naesen zelf snel verandering. “Gelukkig werd ik later dat seizoen nog stagiair bij Lotto-Belisol, waarna ik de stap kon zetten naar Topsport Vlaanderen-Baloise", recapituleert de renner in Het Nieuwsblad.
