De meest onzichtbare winnaar | RONDE RETRO

In Ronde Retro blikken we de hele week terug op de schoonste Rondes van Vlaanderen die we de laatste jaren al gezien hebben. Vandaag moeten we 12 jaar terug in de tijd. Als de dag van gisteren…

Fabian Cancellara en Tom Boonen, de twee superkampioenen domineren Vlaanderen en alles ver daarbuiten. Een jaar terug, in 2010, leverden deze twee tenoren een geweldig spektakel af op de hobbelige kasseibanen van de Vlaamse Ardennen. Al jarenlang zijn zij de twee renners waar alles om draait. Bij aanvang van Vlaanderens Mooiste in 2011 lijkt het dan ook vanzelfsprekend: één van deze twee gaat opnieuw de Ronde winnen.

En Tom Boonen, die was nog eens in vorm ook. Een week eerder sprintte hij naar glorie in Gent-Wevelgem. Akkoord, de koers over de Kemmelberg valt niet te vergelijken met de Ronde van Vlaanderen, maar het was zeker een krachtig signaal. Maar ook de Zwitserse motor van Fabian Cancellara was al goed gerodeerd. Hij won de E3 Prijs Vlaanderen. De andere kasseiklassiekers moesten ze laten aan Sebastian Langeveld (Omloop het Nieuwsblad), Nick Nuyens (Dwars door Vlaanderen) en de minder bekende Chris Sutton (Kuurne-Brussel-Kuurne).

WAAR ZIJN DE BELGEN?
Op 3 april 2011 is het dan zover. 199 deelnemers doen een gooi naar eeuwige glorie. Na de start in het historische centrum van Brugge wachten dan wel nog 256 zware kilometers richting Meerbeke. Die dag extra speciaal, want het is de allerlaatste keer ooit dat de Ronde van Vlaanderen in Meerbeke finisht. Vanaf 2012 lag de aankomst in Oudenaarde, waar nu 11 jaar later nog steeds de finishlijn ligt.

Het gaat hard, verdomd hard. Het lijkt wel of iedereen in de vlucht van de dag wil zitten. Enkele grote namen proberen zelfs mee te glippen, maar pas na meer dan één uur wedstrijd kan een groepje van vijf zich definitief losmaken van het peloton. Tot teleurstelling van de Belgische wielerfan zit hier geen landgenoot bij.

Op de Paterberg spat deze kopgroep uit elkaar en het is verrassend de 38-jarige Roger Hammond die als beste naar boven klimt. Op de Oude Kwaremont zit ook in het peloton het spel op de wagen. Sylvain Chavanel, een van de luitenanten van Tom Boonen maar tegelijk een van de schaduwfavorieten, gaat er al vandoor op meer dan 85 kilometer van de streep. Het scheurt vervolgens ook in het peloton en een groep van zo’n 60 renners scheidt zich af. Daarbij alle kanonnen, maar Stijn Devolder en Nick Nuyens kunnen niet mee en zitten in een achtervolgende groep.

LA MACHINE
Op de Koppenberg trekt niemand minder dan Philippe Gilbert stevig door, maar het blijkt een maat voor niets. Het valt stil en zo kunnen Nuyens en Devolder weer in koers komen. Voorin is Chavanel bij de vluchters gekomen en die laat hij ook snel achter. In het peloton vertrekken in twee schuifjes Edvald Boasson Hagen en Lars Boom en samen rijden ze naar de Brit en de Fransman. Maar Chavanel heeft andere plannen. Op de Molenberg trekt ‘La Machine’ opnieuw ten aanval en laat de anderen pardoes achter.

Op de altijd verraderlijke Haaghoek is daar een eerste keer Tom Boonen. Alleen Fabian Cancellara en Filippo Pozzato kunnen volgen. Het is meteen duidelijk wie die dag de drie grote favorieten zijn. Maar Boonen, die loopt al snel tegen een muur. Een Zwitserse muur, want Cancellara vertrekt op de aansluiten Leberg en de anderen roepen allemaal om hun moeder. Cancellara gaat in tijdritmodus vol door en komt bij Chavanel, die zijn benen stil houdt om de Zwitser op te wachten. In de achtergrond worden Boonen en co weer gegrepen door het peloton, maar de twee beste mannen in koers lijken definitief vertrokken.

SECONDE PER SECONDE
De voorsprong van Cancellara en Chavanel – hoewel de Fransman niet op kop wil komen - groeit, zelfs tot boven de minuut. Maar dan gebeurt een van de meest onwaarschijnlijke momenten ooit in de Ronde. De twee komen op de Vesten om aan de Muur van Geraardsbergen te beginnen en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Iedereen verwacht net zoals het jaar voordien opnieuw een nummertje van Cancellara op de Muur, maar dat gebeurt niet. Integendeel.

Het tijdsverschil linksboven in het tv-scherm gaat plots seconde per seconde naar beneden. Een foutje van de regie of een motor die zich laat afzakken, dat moet de reden zijn want de twee rijden nog steeds goed verder. Niets blijkt minder waar: het verschil loopt inderdaad razendsnel terug en daar is vanuit het niets plots het peloton weer! De voorgift van het kopduo verdwijnt als sneeuw voor de zon en boven op de Muur komt de rest terug aansluiten. Gilbert, Björn Leukemans, Nuyens, Boonen, Alessandro Ballan: ze zijn er allemaal bij. We kijken naar dé omwenteling uit de geschiedenis van de Ronde.

Aan de voet van de Bosberg zitten twaalf kleppers wiel in wiel. Vanaf de eerste meters kasseien trekt Gilbert furieus door. Cancellara, Nuyens, Boonen en alle anderen kraken op die lastige Bosberg. Gilbert komt alleen boven en pakt vijftien seconden. Met nog elf vlakke kilometers tot aan de streep blijkt dit net te weinig en de Waal wordt bijgehaald. Een moment van aarzeling is genoeg voor Cancellara om er op drie kilometer van de streep opnieuw vandoor te gaan. Hij krijgt weer Chavanel mee en ook Nuyens kan met zijn tong tussen het kader nog net mee.

VLAAMS DELIRIUM
Juan Antonio Flecha en Boonen proberen nog de sprong te wagen, Boonen zelfs in een ultieme poging in de laatste kilometer op zijn eentje, maar bij de drie komen lukt net niet meer. Een sprintende Boonen strandt op vijf meter in de laatste rechte lijn. Cancellara zet als eerste aan, maar het is de geslepen Nuyens die er nog over komt en Chavanel afhoudt door de deur vakkundig dicht te houden.

Allesbehalve de beste zijn onderweg, zeker niet de snelste zijn in de eindsprint en amper vijf meter op kop rijden, maar toch wint Nick Nuyens zijn eerste – en ook laatste – wielermonument. De onzichtbare Nuyens wint Vlaanderens Mooiste en weet met zijn geluk geen blijf. De fans in Meerbeke gaan uit hun dak, net zoals ploegleider Bjarne Riis in de volgwagen van zijn ploeg Saxo Bank Sungard. Chavanel, Cancellara en Boonen – de drie beste mannen in koers – balen en stranden op plekken twee, drie en vier.

Morgen rond hetzelfde tijdstip van 19.00 uur kunt u hier de laatste editie van Ronde Retro lezen. Op welke versie van Vlaanderens Mooiste we dan terugblikken? Dat gaan we natuurlijk niet verklappen, u leest het morgen!