WN Redactie
Remco Evenepoel is er niet in geslaagd om het wielerseizoen af te sluiten met winst in de Ronde van Lombardije. De Europees kampioen had zichzelf vooraf als topfavoriet naar voren geschoven, maar moest zijn meerdere erkennen in een indrukwekkende Paul Seixas. De Fransman reed iedereen uit het wiel en kwam na een knappe solo als winnaar over de streep in het laatste monument van het seizoen.
LEES OOK: Widar draait niet rond de pot over Evenepoel: "Denk het niet"
Evenepoel kan ploegwerk niet afmakenBij Red Bull-BORA-hansgrohe hadden ze duidelijk grote plannen voor de laatste grote klassieker van het seizoen. Primoz Roglic en Giulio Pellizzari maakten heel wat kilometers op kop van het peloton en probeerden hun kopman in een ideale positie naar de finale te brengen.
Evenepoel kon dat werk echter niet omzetten in een aanval op de overwinning. Toen het tempo op de Civiglio stevig de hoogte inging, moest de Belg zijn eigen tempo zoeken. Ook Isaac del Toro, vooraf een van de grote favorieten, kon niet mee met de beste renners.
Evenepoel verloor al snel bijna een minuut, maar gaf de strijd niet op. Hij wist later opnieuw aansluiting te vinden bij een achtervolgende groep, waarin ook de Belgen Jarno Widar en Ramses Debruyne sterk voor de dag kwamen.
Vooraan waren de podiumplaatsen ondertussen bijna verdeeld. Enric Mas schoof in de finale nog op naar de tweede plaats, terwijl Giulio Ciccone beslag legde op de derde plek. Evenepoel wist in de laatste kilometers nog aan te sluiten en sprintte uiteindelijk naar de vierde plaats.
Seixas maakt indruk met indrukwekkende solo
De grote man van de dag was zonder twijfel Paul Seixas. Het Franse toptalent wachtte op de Civiglio zijn moment af en plaatste daar de beslissende versnelling. Op de vier kilometer lange beklimming, met een gemiddeld stijgingspercentage van bijna tien procent, bleek niemand tegen hem opgewassen.
Seixas bouwde zijn voorsprong uit en liet zich ook op de laatste beklimming niet meer verrassen. Zonder grote problemen reed hij alleen naar de aankomst en mocht hij voor het eerst in zijn carrière een monument op zijn naam schrijven. Voor Evenepoel eindigde zijn eerste wedstrijd in de Europese kampioenstrui dus zonder podiumplaats.
