Terwijl Nederland met goud en zilver een groot feest bouwde op het EK, eindigde de titelstrijd voor Kasia Niewiadoma en Elisa Longo Borghini bijzonder zuur. Beide rensters waren nog in de running voor het podium, tot het in de laatste bocht helemaal misging.
LEES OOK: Niewiadoma klip en klaar na verloren sprint tegen Vollering
Longo Borghini steekt hand in eigen boezemLongo Borghini had onderweg al ondervonden dat Demi Vollering en de Nederlandse ploeg bijzonder sterk voor de dag kwamen. Tijdens de tweede passage op de zware slotronde moest de Italiaanse haar inspanning zelfs zorgvuldig doseren.
“De eerste ronde was vrij makkelijk, maar in de tweede ronde moest ik al mijn eigen tempo kiezen, omdat ik mezelf anders had opgeblazen. Het is gewoon jammer dat ik zo'n fout maak, waardoor ik een medaille verlies.”
Die fout kwam pas helemaal aan het einde van de wedstrijd. Niewiadoma gleed in de laatste bocht weg en Longo Borghini raakte daarbij eveneens uit haar ideale lijn. De Italiaanse zocht achteraf geen excuses.
“Ik maakte een kinderlijke fout in de laatste bocht, omdat ik zo graag tweede wilde worden. Kasia gleed weg en haalde mij wat uit mijn lijn, maar dat is natuurlijk niemands fout. Dat gebeurt in wielrennen, maar ik had slimmer moeten zijn in de positionering.”
O MATKO....
— Eurosport Polska (@Eurosport_PL) October 3, 2026
Katarzyna Niewiadoma-Phinney miała bić się o medal mistrzostw Europy, była w walce aż do ostatnich metrów, po czym...
Ogromne nieszczęście najlepszej polskiej kolarki 💥#EuroRoad26 #HomeOfCyclying pic.twitter.com/uDtT3dSz5I
Niewiadoma gehavend over de finish
Voor Niewiadoma waren de gevolgen nog zichtbaarder. De Poolse kwam hard tegen de grond en moest haar podiumambities meteen opbergen. Uiteindelijk bereikte ze als zesde de finish.
“Ik ben stijf”, vertelde ze achteraf aan Cycling Pro Net. Hoe de val precies ontstond, kon ze kort na de wedstrijd moeilijk reconstrueren. “Ik heb geen idee wat er gebeurde, alleen dat we allemaal vochten voor positie voor de bocht, en dat ik plots mijn voorwiel kwijt was.”
Stan Strubbe