WN Redactie
Mathieu van der Poel moest zondag genoegen nemen met brons op het WK in Montréal, maar bij bondscoach Koos Moerenhout overheerst vooral trots. De Nederlander maakte de wedstrijd vroeg hard, trok meerdere keren ten aanval en probeerde de koers volledig naar zijn hand te zetten. Volgens Moerenhout mag Van der Poel ondanks het mislopen van goud zelfs de man van de wedstrijd worden genoemd.
"Mathieu reed een prima wedstrijd", stak Moerenhout na afloop meteen de loftrompet. Toch moest hij ook erkennen dat winnaar Brandon McNulty en de Amerikaanse ploeg het tactisch uiteindelijk perfect uitspeelden. Voor Van der Poel bleef daardoor brons over. Een mooie medaille, maar tegelijkertijd ook eentje met een bitter randje.
LEES OOK: UAE-manager breekt stilzwijgen over WK-afwezigheid Wellens
Aanval op 74 kilometer van finishVan der Poel besloot al op 74 kilometer van de aankomst om de wedstrijd serieus open te breken. Een gewaagde keuze, zeker op een parcours dat vooraf eigenlijk als net iets te zwaar voor hem werd bestempeld.
Zelf wilde de Nederlander echter absoluut voorkomen dat hij diep in de finale op de steile klimmetjes rechtstreeks moest afrekenen met lichtere mannen als Isaac Del Toro en Paul Seixas. "Als je wacht tot diep in de finale, wordt die beslissende punch op die klim allesbepalend", legt Moerenhout uit. "Dat wilde Mathieu vermijden."
Achteraf kun je altijd twijfelen of Van der Poel niet te vroeg zijn kaarten op tafel legde, maar Moerenhout begrijpt de keuze volledig. Op het lokale parcours bleek achtervolgen bijzonder lastig wanneer de samenwerking niet perfect was. Bovendien lukte een belangrijk gedeelte van het plan. Seixas en Del Toro werden onderweg daadwerkelijk flink gesloopt.
'Belgen niet top'
Van der Poel kreeg volgens Moerenhout bovendien niet overal het koersverloop waarop hij misschien gehoopt had. Vooral België kon minder gewicht in de strijd gooien dan vooraf werd verwacht. "Van der Poel had vandaag ook de pech dat de Belgen niet top waren", stelt de bondscoach.
Daardoor veranderde de dynamiek in de achtervolging. Verschillende renners die eerder gelost waren, konden opnieuw aansluiten, terwijl vooraan McNulty op het juiste moment toesloeg.
Zelfs in de voorlaatste ronde leek de wereldtitel nog niet definitief verloren. De voorsprong van de Amerikaan bedroeg op een gegeven moment nog maar veertien seconden. "In de volgwagen ga je er dan toch weer in geloven", geeft Moerenhout toe.
Maar precies op dat moment viel de samenwerking achter McNulty opnieuw stil. De renners gingen breed over de weg en de Amerikaan kreeg opnieuw ademruimte.
'Een dijk van een wedstrijd'
Dat Van der Poel uiteindelijk niet meer bij McNulty kwam, doet voor Moerenhout nauwelijks afbreuk aan zijn prestatie. "Hij reed een dijk van een wedstrijd. Ik denk dat je hem wel de man van de wedstrijd mag noemen."
Volgens de bondscoach zat het verschil tussen een fantastische overwinning en brons uiteindelijk in bijzonder kleine details. "Als je met deze insteek het wel kan afmaken, rij je een geweldige wedstrijd en heb je een geweldige overwinning. Nu rij je een geweldige wedstrijd en pak je brons, maar verlies je de winst."
Juist dat maakt de medaille dubbel. Van der Poel reed vrijwel precies zoals Nederland vooraf had gehoopt, maar zag McNulty op het beslissende moment de perfecte aanval plaatsen. "Je rijdt om te winnen en zo verlies je goud", vat Moerenhout het samen. "Het is jammer, want het had gekund. Maar je wint wel brons en daar mogen we trots op zijn. Dat toont aan wat voor een kampioenschapsrenner hij is."
