WN Redactie
Voor het eerst sinds haar veelbesproken diskwalificatie uit de Giro d’Italia Women heeft Lorena Wiebes uitgebreid gereageerd op de gebeurtenissen. De Nederlandse sprintster van SD Worx-Protime spreekt in de podcast La Koers openhartig over de emoties die volgden op haar uitsluiting vanwege een fiets die volgens de UCI niet aan het minimumgewicht voldeed.
De teleurstelling zit nog altijd diep, al probeert Wiebes haar blik inmiddels weer op de toekomst te richten.
Verdriet maakte plaats voor boosheid
De eerste dagen na de beslissing waren volgens Wiebes bijzonder zwaar. “Eerst voelde ik vooral verdriet. Daarna kwam er boosheid over hoe het allemaal is verlopen. Vooral de avond van de beslissing en de dag erna waren heel pittig.”
Ondanks haar uitsluiting bleef ze dicht bij haar ploeg. Samen met ploeggenote Floortje Mackaij keerde ze terug naar Italië om haar teamgenoten te ondersteunen.
“Ik wilde de meiden steunen. Daarom stond ik alweer langs het parcours van de Giro. Ze rijden in het roze en dat wilde ik van dichtbij meemaken.” Ondertussen hervatte ze ook haar trainingen. “Door alle frustraties heb ik zelfs een paar records gereden.”
Frustratie over wisselende metingen
Wat Wiebes vooral dwarszit, is de manier waarop de controles zijn verlopen. Volgens haar leverden de verschillende wegingen telkens andere resultaten op.
“Als het gewicht telkens hetzelfde was geweest, had ik me er misschien makkelijker bij neergelegd. Maar de cijfers bleven schommelen. Daardoor werd het alleen maar moeilijker om te begrijpen wat er precies gebeurd was.”
Volgens de sprintster werd dezelfde fietsconfiguratie eerder al zonder problemen gecontroleerd. “Ik had al vaker met één voorblad gereden. Voor Milaan-San Remo was diezelfde setup ook gewogen. Na de rit hebben we de fiets in het hotel opnieuw gecontroleerd en toen zat alles gewoon binnen de limiet.”
“Ik voel me niet schuldig”
Hoewel sommigen de verantwoordelijkheid bij de ploeg leggen, weigert Wiebes met de vinger te wijzen naar de mecaniciens of haar team. “Ik hoop vooral dat er wat druk van de mecaniciens afvalt. Zij hebben hier ontzettend veel werk ingestoken.”
Zelf voelt ze zich vooral machteloos. “Als renster denk je hier niet over na. Je probeert zo aerodynamisch mogelijk te zijn, niet zo licht mogelijk. Ik ga mijn fiets niet zelf wegen en ik verwacht ook niet dat zoiets gebeurt.”
Daarom voelt de straf volgens haar onrechtvaardig aan. “Als ik in een sprint iets verkeerd doe en word gedeclasseerd, dan is dat mijn fout. Maar dit voelt niet alsof ik zelf iets verkeerd heb gedaan.”
Pleidooi voor andere sancties
Wiebes vindt dat de UCI de regels rond dergelijke overtredingen opnieuw moet bekijken. Volgens haar is een onmiddellijke diskwalificatie buiten proportie. “Misschien zou een gele kaart, een boete of een declassering logischer zijn. Pas wanneer het opnieuw gebeurt, kun je zwaarder straffen.”
Daarnaast wijst ze erop dat de kwestie weinig met veiligheid te maken had. “De UCI moet vooral kijken naar die schommelingen in de metingen. Dat mag niet gebeuren. Dit had niets met veiligheid te maken en daarom voelt het allemaal zo krom.”
Focus weer op de koers
Ondanks de juridische stappen die SD Worx-Protime wil ondernemen, probeert Wiebes zelf vooral vooruit te kijken. “Ik begrijp dat de ploeg actie onderneemt. Anders verdwijnt zo’n dossier misschien ergens onderaan een stapel. Maar zelf wil ik vooral weer aan koersen denken.”
Dat zal niet lang meer duren. Op 13 juni maakt de Nederlandse sprintster haar rentree in de Copenhagen Sprint, waar ze hoopt de Giro-perikelen definitief achter zich te laten.
