Kevin De Jonghe
Voor Remco Evenepoel was het een spannend weekend. Zaterdagavond speelde zijn favoriete voetbalclub – naast Anderlecht – Arsenal immers de Champions League-finale tegen PSG. Helaas werd er verloren, maar Evenepoel deed wel een opvallende onthulling.
LEES OOK: Evenepoel legt vinger op de wonde en onthult pijnlijkste moment van 2026
Eindelijk de titelEigenlijk mag Evenepoel intussen wel al bijna twee weken aan een stuk vieren. Arsenal werd twee weken geleden dinsdag kampioen, waarna de daaropvolgende zondag de huldiging volgde in de Premier League. Maar uiteraard was het voornamelijk op dinsdag dat voor euforie zorgde.
"Ik zat inderdaad op mijn hotelkamer toen het gebeurde, natuurlijk met mijn truitje aan, hé”, legt hij uit bij Sporza. “Dat shirt heb ik dus eigenlijk twee dagen na elkaar gedragen. Maar goed, het was blijkbaar een geluksbrenger”, lacht Evenepoel.
"Ik heb het best sober gevierd, maar ook best wel intens. Ik heb een kamergenoot, dus ik kon niet compleet uit mijn dak gaan. Maar er was wel een vreugdedansje bij en ik heb toch wat liedjes meegezongen."
Want eindelijk nog eens een titel, na maar liefst 22 jaar. Het zorgt voor veel opluchting, ook bij Evenepoel. "Zeker omdat ze er soms zó dicht bij waren. Dat ik dit nu bewust kan meemaken, is wel héél bijzonder."
Volgt de CL?
Zelf heeft Evenepoel zoals geweten ook een geschiedenis als voetballer, eentje die hem tot bij Anderlecht en PSV bracht. Maar hij had zelfs ook zomaar bij Arsenal kunnen spelen.
"Ik heb als kind zelfs een uitnodiging gekregen om te gaan testen bij Arsenal", onthult de tweevoudige wereldkampioen immers. "Ook Chelsea, Manchester United en Fulham wilden mij toen laten komen. Maar ik was nog maar twaalf en vond dat eigenlijk te vroeg."
Bij Het Nieuwsblad ging Evenepoel dieper in op dit verhaal. “Toen ik bij PSV speelde, werd ik uitgeroepen tot beste speler van een internationaal U13-toernooi. Verschillende Premier League-clubs nodigden me toen uit voor een test. Dat waren Chelsea, Man United, Fulham en Arsenal."
Concreet werd het evenwel nooit: "Maar er is nooit echt iets van gekomen. Natuurlijk was het verleidelijk, maar het was heel vroeg. Ik was op die leeftijd nog niet echt klaar voor zo’n grote stap. Heb ik er spijt van? Misschien een beetje", moet Evenepoel toch toegeven. "Maar ik denk dat ik te jong was om zo ver van huis te gaan, naar een land dat ik helemaal niet kende", besluit hij
