Stan Strubbe
Wat een klassieke massasprint had moeten worden, draaide in de vijftiende etappe van de Giro d’Italia volledig anders uit. Tot ongeloof van zowat alle sprintersploegen hielden vier vluchters stand tot in Milaan. Bij de Unibet Rose Rockets bleef vooral veel frustratie hangen.
Vluchters verrassen
Op zestig kilometer van de aankomst bedroeg de voorsprong van de kopgroep nog amper twee minuten. In normale omstandigheden lijkt dat ruim onvoldoende om een sprintende meute af te houden.
Toch kregen de sprintersploegen het gat maar niet dicht. Verschillende teams gooiden hun volledige sprinttrein op kop, maar de vluchters bleven wonderbaarlijk standhouden.
Ook Groenewegen en zijn ploeg deden alles wat mogelijk was. “We hebben echt het maximale gegeven”, vertelde de Nederlander na afloop. “Veel harder konden we niet rijden.”
De Amsterdammer bleef voorzichtig in zijn reactie, al merkte ook hij op dat de motoren soms opvallend dicht voor de kopgroep reden. “Ik zat natuurlijk niet vooraan, dus ik kan daar moeilijk echt iets over zeggen”, klonk het diplomatisch.
Rockets hinten op opvallende oorzaak
Binnen de ploeg was de frustratie echter duidelijk groter. Lead-outman Elmar Reinders spaarde zijn woorden na afloop nauwelijks “We hebben dertig man opgebrand en toch kwamen we niet terug”, stelde hij zichtbaar gefrustreerd. “Iedereen heeft wel een uitleg, maar misschien niet eentje voor op televisie”, zei Reinders veelbetekenend.
Toen hem gevraagd werd wat hij precies bedoelde, kwam het antwoord snel. “Dat er een héél goede motor was.” Bij de Rockets bleef het gevoel daardoor hangen dat er meer meespeelde dan enkel sterke vluchtersbenen. Zeker omdat zowat alle sprintploegen samenwerkten om alsnog een massasprint af te dwingen.
Voor Groenewegen eindigde de rit uiteindelijk opnieuw zonder zege. De Nederlander sprintte nog naar een zesde plaats, maar daar koop je in deze Giro stilaan weinig meer voor.
