WN Redactie
Thibau Nys timmert als 20-jarige aan de weg als crosser, maar ook als wegwielrenner. In 2023 maakt hij zich op voor zijn eerste jaar als wielerprof, bij Trek-Segafredo.
In een uitgebreid interview met het Amerikaanse Velonews is het grote talent openhartig over zijn toekomst en de band die hij met zijn vader Sven Nys heeft. Sven werd in het verleden twee keer wereldkampioen cyclocross en won in het veld alles wat er te winnen viel. Hij was jarenlang de vaandeldrager van de cross en zoon Thibau wordt dan ook continu opgezadeld met dezelfde torenhoge verwachtingen als zijn vader.
"Maar ik probeer daar niet te veel aan te denken", geeft Thibau aan. "Ik heb veel van hem geleerd. Maar het brengt heel veel druk en verwachtingen met zich mee, van de fans en van de media. Ik probeer gewoon mijn eigen ding te doen en wil niet zoals hij zijn of worden. Ik wil mijn eigen naam maken en mijn eigen koersen rijden."
'DAT DEED HIJ AMPER'
Carrière maken op de weg helpt daarbij, stelt de renner van Trek-Segafredo in de zomer en Baloise Trek Lions in de winter. "Misschien wel, want Sven reed niet zoveel op de weg. Het is belangrijk voor mij om mijn eigen naam te maken, om niet altijd maar verbonden te zijn aan mijn vader. Hij blijft me nog steeds adviezen geven, wat ik fijn vind. Maar aan de andere kant is de wielersport de laatste jaren zodanig veranderd, dat hij soms ook van mij leert. Echter blijft hij nog steeds mijn leraar."
Gevraagd naar waar hij het meest naar uitkijkt als het gaat om zijn carrière op de weg, is Nys stellig: "Het klassieke voorjaar. Dat zal niet voor dit jaar zijn, misschien ook niet voor volgend jaar, maar we zien het wel. Ik probeer mezelf omhoog te werken binnen het team en hoop ooit kort te eindigen in Parijs-Roubaix of de Ronde van Vlaanderen. Dat zijn naar mijn mening de mooiste koersen om te rijden en te winnen. Dat is mijn droom." In 2021 werd Thibau Europees kampioen bij de beloften, dit jaar won hij de befaamde Luxemburgse rittenkoers Flèche du Sud.
LEES OOK: Mettepenningen zonneklaar over Van Aert en Van der Poel: "Zou me verbazen"
