WN Redactie
Remco Evenepoel heeft zich na afloop van Luik-Bastenaken-Luik opvallend eerlijk uitgesproken over zijn koers en zijn limieten. De Belg van Red Bull-BORA-hansgrohe reed een atypische wedstrijd, belandde vroeg in een enorme kopgroep en sprintte uiteindelijk naar een verdienstelijke derde plaats. Maar de conclusie was helder: meer zat er niet in.
LEES OOK: Vollering hekelt groot verschil met mannen: "Dat is wel heel erg"
Vreemd koersverloop: “Ik had het zelf niet door”De basis voor een bijzondere dag werd al vroeg gelegd. Evenepoel zat plots mee in een kopgroep van zo’n vijftig renners, een scenario dat niemand had zien aankomen.
“Wat er gebeurde? Geen idee”, klonk het achteraf. “Ik zat gewoon voorin bij de start en het ging hard. Plots waren we met veertig à vijftig man weg. Ook voor mij was dat een verrassing.”
Hoewel het op papier een gevaarlijke situatie leek, nuanceerde Evenepoel de impact ervan. “Ik heb daar niet echt veel krachten verspild. Misschien moesten ze achteraan harder werken, maar het heeft niets veranderd aan mijn resultaat.”
Harde realiteit op de Redoute
De beslissende tik kwam zoals zo vaak op de Côte de la Redoute. Daar voelde Evenepoel meteen dat de benen niet goed genoeg waren om mee te doen voor de overwinning, die uiteindelijk naar Tadej Pogacar ging.
“Ze gingen gewoon heel hard van de voet. Ik voelde meteen dat als er nog een aanval zou komen, ik geen rol van betekenis zou spelen.”
Opvallend: aan positionering of ploeg lag het niet. “We zaten telkens goed vooraan. Dat was het probleem niet. Ik had gewoon vermoeide benen op dat moment.”
Omschakelen en maximaal resultaat
Vanaf dat moment was het zaak om te schakelen. Geen jacht meer op de overwinning, maar focussen op wat nog mogelijk was: het podium.
“Dat is niet makkelijk”, gaf Evenepoel toe. “Maar ik had met Jai Hindley nog een ploegmaat, dus we konden een beetje pokeren.”
Die aanpak loonde. In de sprint voor de ereplaatsen trok Evenepoel alsnog het laken naar zich toe en verzekerde hij zich van plek drie. Geen overwinning, maar wel het maximaal haalbare op een dag waarop hij zichzelf niet top voelde.
En misschien nog belangrijker: een realistische blik op zijn eigen prestatie, zonder excuses.
