Kevin De Jonghe
Tijd voor Dwars door Vlaanderen op woensdag, en bij het horen van die naam denken we uiteraard meteen aan Wout van Aert. Twee seizoenen geleden kwam hij er zwaar ten val, vorig jaar was er de ontluisterende nederlaag tegen Neilson Powless. De Amerikaan is nog steeds verbaasd dat hij dit gedaan heeft.
LEES OOK: Collega streng voor Van Aert: "Hulp van de motor"
Meedelijden met Van AertIn een interview met Het Nieuwsblad doet Powless uit de doeken wat er zich in die laatste meters vóór de finish, en de eerste meters ná de finish, allemaal heeft afgespeeld. Voornamelijk in het hoofd dan. Zelf had de renner van EF Education alvast een superdag.
“Ik had inderdaad nooit gedacht dat ik Wout zou kloppen in de spurt”, aldus Powless. “Pas op vijftig meter van de finish begon het te dagen dat ik ging winnen. Hoe? Door de spurt van mijn leven te rijden. Twintig seconden aan meer dan duizend watt, voor een niet-sprinter is dat helemaal niet slecht.”
Uiteraard zorgde dit voor grote euforie bij Powless, maar tegelijkertijd was er toch ook (even) meedeleven met Van Aert. “I felt bad for him, ik had met hem te doen”, stelt hij immers. “Ik wist hoezeer hij die overwinning wilde, nodig had ook. Wout klopt vaak op de deur, ze gaat zelden open voor hem. Maar ik besefte al snel dat Wout in het verleden al zoveel topresultaten bij elkaar had gereden. (lacht) Mijn medelijden ging snel voorbij”, knipoogt Powless.
Beide heren kennen elkaar ook vrij goed, ze waren immers nog ploegmaats bij Jumbo-Visma. Ook nu hebben ze nog steeds een goede band… al wordt één onderwerp vermeden: “Ik respecteer hem enorm. Ik praat ook graag met Wout, maar dan vooral over de kinderen. Over hoe het vaderschap te combineren met het leven van een profwielrenner. Het onderwerp Waregem wordt vermeden. Voor mij een mooie herinnering, voor hem iets dat hij wil vergeten. En dat begrijp ik.”
Powless verrast zichzelf
Ook tegenover Wielerrevue had Powless zich onlangs al eens uitgelaten over de bewuste Dwars door Vlaanderen. Ook toen toonde hij al een groot respect richting Van Aert. "De druk van media en fans is soms enorm voor hem. Je kunt daardoor in een gekke toestand raken tijdens koers. Je kan op dat soort momenten gekke dingen gaan doen”, leefde hij ook daar mee met de Kempenaar.
Uiteindelijk ging Powless wel met de overwinning aan de haal. “Door die goede laatste bocht had ik iets meer snelheid en de eerste kick van Wout bleek ook niet zo sterk als ik had verwacht. Met nog honderd meter te gaan dacht ik: je bent sowieso tweede, maar nu moet je alles doen om hem te verslaan."
"Mijn piekwaarden waren niet eens geweldig, maar het was een van mijn beste 20-seconden-sprints ooit. Ik dacht dat Wout nog een tweede kick zou hebben, maar ook die kwam niet. Ik dook uit zijn wiel in de wind, maakte afstand goed en zag hem op een bepaald moment naar rechts kijken.” Het moment waarop Powless wist dat hij beet had.
