Kevin De Jonghe
Wat waren een ontzettend mooie beelden afgelopen zondag: Wout van Aert en Mathieu van der Poel samen op pad in In Flanders Fields. Helaas konden ze hun duo-aanval niet besluiten in een sprint-à-deux, en dat was voornamelijk te danken aan de Nederlander.
LEES OOK: Van Aert kent ploegmakkers: Visma maakt Vuelta-puzzel compleet
Van der Poel als zand in de motorZo wist Van Aert na de wedstrijd immers al te onthullen dat Van der Poel niet altijd vol gas had gegeven. Hij schermde immers met Jasper Philipsen, die later ook de sprint zou winnen. “Mathieu had de luxe dat Jasper Philipsen nog achter hem zat. Daardoor kon hij op het einde iets defensiever koersen. Dat was in mijn nadeel en heeft het verschil gemaakt”, luidde het bij Van Aert.
Die stelde het zonder al te gefrustreerd over te komen, maar die frustraties waren toch wel degelijk aanwezig. Ook tegenover Het Nieuwsblad liet de Kempenaar immers duidelijk verstaan dat Van der Poel niet het volle pond had gegeven.
“Tot in Ieper werkten we goed samen, maar nadien reed Mathieu niet meer vol door en besloot hij het tactisch aan te pakken. Als je ziet dat Philipsen wint, is het een tactiek die misschien te begrijpen valt, maar voor mij is het ambetant”, liet Van Aert er geen twijfel over bestaan.
Die liet voorts ook nog verstaan dat hij dacht ze het in eigen handen hadden. Het gepoker van Van der Poel heeft ervoor gezorgd dat ze niet om de zege konden duelleren. “Het heeft zeker een verschil gemaakt”, aldus Van Aert.
Frustratie bij Visma
Een wrang gevoel bij Van Aert dus, en dat was ook bij de ploegleiding van Visma-Lease a Bike het geval. Mogelijk nog meer zelfs. ‘Ambetant’, luidde het ook bij Maarten Wynants. “Mocht Matthew Brennan nog in de groep van Philipsen gezeten hebben, was het ook voor ons de perfecte tactiek geweest om het zo te spelen.”
Maar er was ook ruimte tot positiviteit: “We moeten vooral tevreden zijn dat hij Van der Poel kon volgen. In Tirreno-Adriatico was Van der Poel nog indrukwekkend en leek het nog dat er in het voorjaar niets tegen hem te doen zou zijn. Nu zijn we in staat om hem te volgen. Dat gaatje op de derde keer Kemmelberg? Dat was buigen, maar niet barsten. Maar toen reed Van der Poel wel vol hoor”, kon een prikje richting de Nederlander ook net ontbreken.
