Maarten Coenen
Het wegseizoen is ten einde en dat betekent dat het lijstjestijd is. We delen deze maand 6 awards uit en het laatste – en mogelijk ook belangrijkste - thema dat we aansnijden is de Renner van het Jaar. Breng je stem uit en laat weten van welke coureur jij dit jaar het meest hebt genoten!
Het werd alweer een wielerseizoen om van te smullen, met tal van glorieuze momenten en knalprestaties van allerlei renners. Dan denken we in de eerste plaats aan onze Belgen, waar naast Remco Evenepoel en Wout van Aert ook mannen als Arnaud de Lie, Jasper Philipsen en in mindere mate ook Yves Lampaert en co tal van gloriemomenten beleefden. Daarnaast zijn er uiteraard ook nog de buitenlandse toppers. Ontdek onderstaand wie onze selectie van vijf heeft gehaald!
ARNAUD DE LIE
Beginnen doen we zowaar met een neoprof. Want van een debuutseizoen gesproken! Al in januari bleek dat deze jongeman ‘geen gewone’ oogde te zijn en dat bleek ook. Maar liefst negen overwinningen wist de sympathieke Waalse boerenzoon bij elkaar te sprokkelen. De Lie sprint als de beste, maar heeft heel wat meer in zijn arsenaal zitten.
Tal van zeges dus, maar zijn grote klasse werd misschien nog wel het meest duidelijk in de Bretagne Classic. Daar eindigde hij vierde, maar kon hij op een loodzwaar parcours goed mee met Van Aert en andere toppers. Met De Lie lijken we meteen ook een opvolger van die laatstgenoemde in de rangen te hebben.
Dat we de meest recente winnaar van de Tour de France in dit lijstje plaatsen is geen verrassing. Jonas Vingegaard toonde in 2021 al dat hij over de nodige capaciteiten beschikt als potentieel Tourwinnaar, maar het kan niet genoeg onderstreept worden hoe knap het is om dit het jaar nadien al voor elkaar te brengen.
Uiteindelijk was het ook nog maar de tweede deelname van de Deen aan het grootste wielerspektakel van het jaar. Voorts zagen we de renner van Jumbo-Visma niet al te veel in actie, maar als je op die manier je grootste doel van het seizoen tot een goed einde kan brengen – en in de tussentijd Pogacar verslaan – mag je als één van de renners van het jaar worden bestempeld.
De naam is al gevallen: Tadej Pogacar. We durven vermoeden dat we de Sloveen jaarlijks in dit lijstje zullen zien terugkeren. Een gevolg van de immense capaciteiten waarover de renner van Team UAE beschikt. Dat konden we ook dit jaar andermaal aanschouwen.
Na twee Tour-overwinningen op rij en zeges in Luik en Lombardije, was het voor Pogi tijd om nog een versnelling hoger te schakelen. Dus nam hij deel aan de Ronde van Vlaanderen, waar hij prompt de beste man in koers was. De overwinning moest hij wel aan Mathieu van der Poel laten. Ook in de Tour moest Pogacar dus genoegen nemen met het tweede schavot, maar geen nood want met Strade Bianche, een tweede Ronde van Lombardije en eindwinst in de Tirreno is zijn palmares voor 2022 toch alweer goed gevuld.
WOUT VAN AERT
Een palmares dat goed gevuld is, van waar kennen we dat? Juist! Wout van Aert. We vinden het intussen allemaal vanzelfsprekend, maar wat deze man allemaal bij elkaar fietst is dat absoluut niet. Jammer genoeg kreeg hij in het voorjaar op het allerslechtste moment af te rekenen met een coronabesmetting, waardoor een overwinning in de Ronde van Vlaanderen hem voorlopig illuster blijft.
In Parijs-Roubaix kwam hij dan weer amper één plaats tekort. Maar net zoals dat bij Pogacar het geval is, dikte ook Van Aert dit jaar zijn palmares weer flink aan. De Omloop Het Nieuwsblad, E3 Saxo Bank Classic, drie ritoverwinngen in de Tour én de groene trui: het zijn de grootste verwezenlijkingen van de man die amper buiten de top 5, laat staan top 10 eindigt. Daarbovenop loodste hij zijn collega’s Roglic en Vingegaard naar eindwinst in respectievelijk Parijs-Nice en de Tour de France.
REMCO EVENEPOEL
En dan heeft ons land zowaar nog een andere parel rondfietsen die dit seizoen – ongelooflijk maar waar – nog beter heeft gedaan. Niet in het minst met een eerste eindzege in een grote ronde sedert Johan De Muynck in 1978. La Vuelta werd een prooi voor Remco Evenepoel, waar hij voornamelijk in het eerste deel zeer veel indruk wist te maken. Uiteindelijk bleek dat ook genoeg om de eindoverwinning op zak te steken.
Daarmee hadden we zijn hoogtepunt van het seizoen gehad, zo dachten we allemaal. Niets bleek minder waar. In Wollongong kroonde Evenepoel zich immers ook nog even op fenomenale wijze tot wereldkampioen op de weg. Doe daar ook nog zeges bij in Luik-Bastenaken-Luik – zijn eerste Monument uit zijn carrière – en de Clásica San Sebastián en je weet meteen waarom hij zowel de Kristallen Fiets als de Flandrien van het Jaar won. Rijft hij ook nog onze WielerNieuws-award binnen?
STEMMEN MAAR!
Vijf geweldige renners dit jaar: dit is ons verdict. Laat ons weten wat jij uit deze selectie dé Renner van het Jaar vond en op 30 november zullen wij bekendmaken wie het is geworden.
LEES OOK: Vader Evenepoel doet wel zeer gewaagde uitspraak over zoon Remco
