Kevin De Jonghe
Het nieuwe jaar was nog maar pas van start gegaan of Roger De Vlaeminck was al een een drama ontsnapt. In de nacht van 1 januari ging hij immers met zijn auto van de baan, gelukkig zonder al te grote averij.
Geluk gehad
De Vlaeminck vertelde in een interview met Het Nieuwsblad dat hij vermoedelijk in slaap was gevallen achter het stuur. “Ik was op een smal baantje aan het rijden, sukkelde in het gras en in één keer zat ik in de gracht”, zegt hij.
“Hij is tegen de berm beland en over de kop gegaan. Maar nadien gewoon zelf uitgestapt”, wist vriendin Peggy aan te vullen, die daarbij ook wist te benadrukken dat Roger een negatieve alcoholtest heeft afgelegd. “Ik had mij geen zeer gedaan. Just mijn arm stond dik.”
Leeftijd laat zich voelen
Een grote opluchting voor De Vlaeminck, die na amper 2 dagen alweer thuis was. Hij hield dus niets over aan het auto-ongeluk, maar intussen voelt hij toch ook de tand des tijds bij zichzelf. “Weet gij dat ik volgend jaar tachtig word? Tachtig, he. Het gaat rap”, kan hij het amper geloven.
Maar zijn lichaam geeft wel al de nodige signalen af: “Ik wil nog veel sporten, maar lopen gaat niet meer met mijn knie. Zelfs ver stappen is moeilijk. Fietsen lukt wel, maar alleen op de mountainbike. Op een koersvélo krijg ik zeer aan mijn nek. Tachtig jaar, waar is die tijd naartoe?”
Tegelijkertijd prijst De Vlaeminck zich evenwel nog gelukkig. Vorig jaar verloor hij nog zijn goede vriend Walter Godefroot, die overleed aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson. “Dan mag ik niet klagen”, beseft De Vlaeminck. “Ik geniet van momenten als dit. Lekker gaan eten met Peggy en Danny. En biljarten, driebanden. Soms ga ik ook nog naar de cross, maar eerlijk: ik kijk liever vanuit mijn zetel.”
