Stan Strubbe
Het WK veldrijden in Hulst draaide voor Thibau Nys in de slotfase helemaal om. Waar hij lange tijd op koers lag voor zilver, moest hij in de laatste twee ronden uiteindelijk vrede nemen met brons. De combinatie van hevige regen en een bandenkeuze die plots niet meer paste bij de omstandigheden, bleek beslissend. Bij Sporza gaf Nys na afloop tekst en uitleg.
Regen komt te laat om nog te reageren
De Belgische kampioen zag het scenario in enkele minuten kantelen. Net op het moment dat de regen met bakken uit de lucht viel, zat wisselen er niet meer in. Wat volgde, was een gevecht tegen het parcours én tegen zijn eigen materiaal.
Nys legde uit dat het cruciale moment zich net te laat aandiende. “Op het moment dat de regen volle bak uit de lucht kwam vallen was het eigenlijk al te laat om nog te wisselen,” vertelde hij. De timing speelde hem parten. “Dan ga je richting die laatste ronde en kan je ook gewoon niets meer toeroepen richting de post.”
De gevolgen waren meteen voelbaar. “Ik wist wel dat ik het daar aan het verspelen was,” gaf hij toe. Met een te licht bandenprofiel werd elke bocht een risico. “Ik zat gewoon op een te licht profiel en schoof volledig van links naar rechts. Ik had helemaal geen verhaal meer.”
Wisselen geen realistische optie
Volgens Nys was anticiperen enkel mogelijk geweest als de regen vroeger was gevallen. “Als die bui vroeger komt, dan kan je nog anticiperen,” klonk het. Nu werkte alles tegen. “Het duurt ook altijd een ronde alvorens je kan wisselen,” benadrukte hij, wat in de slotfase simpelweg te laat was.
De spanning liep daarbij hoog op. In de laatste ronde speelde ook de onzekerheid mee. “In de laatste ronde panikeerde ik zelf nog even of ik wel derde zou worden,” bekende Nys. “Omdat ik niet wist hoe ver ze juist achter me zaten.” Het onderstreept hoe snel de situatie escaleerde.
