WN Redactie
Hulst maakt zich op voor een weekend dat de Zeeuwse sportgeschiedenisboeken ingaat. Meer dan 35.000 fans worden verwacht voor het WK veldrijden 2026, het grootste evenement dat de Nederlandse provincie ooit heeft georganiseerd. De setting is uniek, het parcours vernieuwend, de sfeer gegarandeerd. Alleen de uitkomst van de mannenwedstrijd lijkt vooraf al verrassend helder.
Wie op zoek is naar een realistisch scenario waarin Mathieu van der Poel zijn regenboogtrui niet verlengt, moet diep graven. Té diep, vrezen wij. De wereldkampioen steekt dit seizoen opnieuw met kop en schouders boven de rest uit en arriveert in Hulst met één duidelijke missie: zijn achtste wereldtitel pakken, liefst zonder discussie.
LEES OOK: 'Van Aert en Van der Poel kunnen olympische droom gaan najagen'
Hulst, maar dan groter en spectaculairder“Dit is een parcours dat je niet vaak ziet op een WK.” Organisator Bram De Brauwer verwoordt het zonder omwegen. Hulst is geen onbekende in het veldritwereldje, maar wat hier is neergelegd, overstijgt de traditionele cross rond de vestingwerken. Vijf pontons, zeven bruggen - waaronder een tweehonderd meter lange constructie met twee niveaus - en een duidelijke focus op beleving maken van dit WK iets bijzonders.
Toch blijft het DNA van Hulst intact. Voor de tiende keer wordt er gecrost aan het bolwerk uit de zestiende eeuw, al is het parcours een slimme mix van eerdere omlopen. Waar de cross vroeger door het centrum liep en later uitweek naar de Perkpolder, keert het WK nu terug naar de stad. Ruimer, overzichtelijker en met meer mogelijkheden voor publiek en organisatie.
Sinds de beslissing om het kampioenschap naar het bolwerk te halen, sleutelde parcoursbouwer Kurt Vernimmen aan elk detail. De rijrichting ging om, de doorstroming voor toeschouwers werd verbeterd en het parcours werd uitgerekt. Renners kruisen elkaar op bruggen, zien elkaar rijden zonder elkaar te zien, en maken van elke ronde een visueel spektakel.
Intervalcross met een verraderlijk nieuw stuk
De kern van Hulst blijft overeind: een snelle omloop met duidelijke intervalstukken. De klimmetjes op het bolwerk zijn opnieuw bepalend. Twee serieuze hellingen, evenveel technische afdalingen en een reeks kleinere knikken vragen timing, techniek en lef. “Je moet die klimmetjes juist aansnijden,” aldus De Brauwer. “Daar kan je echt het verschil maken.”
Nieuw is het lager gelegen weiland naast het stadspark. Een open stuk dat bij droog weer snel oogt, maar bij regen kan veranderen in een modderige val. “Daar kan het zomaar 300 tot 400 meter lopen worden,” klinkt het. “Wat je in het technische deel wint, kan je daar weer verliezen als je fysiek minder bent.” Het maakt van Hulst geen pure krachtcross, maar wel eentje waarin fouten meteen afgestraft worden.
Van der Poel en het onvermijdelijke scenario
Sven Nys vatte het afgelopen weekend perfect samen: “Ze moeten bij Mathieu van der Poel al een been afzetten, wil hij dit WK verliezen.” Zelfs twee lekke banden, zoals recent nog in Maasmechelen, bleken onvoldoende om hem echt te stoppen. Van der Poel gaf daar bijna een halve minuut toe, maar reed het gat dicht alsof het niets was.
Wij verwachten in Hulst een herkenbaar plan. Snel weg uit de drukte, een veilige marge opbouwen en elke vorm van toeval uitsluiten. Net zoals in Hoogerheide, waar hij van bij de start de koers in handen nam. Hoewel Van der Poel deze winter sprak over een meer gecontroleerde aanpak, geldt dat niet voor een WK. De achtste wereldtitel lonkt, een record dat hem zichtbaar motiveert.
Daarbij speelt ook mee dat Van der Poel zonder druk rijdt. Hij hoeft niets meer te bewijzen. Voor zijn concurrenten geldt het omgekeerde: zij starten met het besef dat winnen quasi onmogelijk is. De beste van de rest is voorlopig Tibor Del Grosso. In Benidorm, Maasmechelen en Hoogerheide hield hij het langst stand, tot het tempo simpelweg te hoog werd. Na een twintigtal minuten moest hij telkens passen.
Kansen voor Nys?
Daarna kwam hij steevast terecht bij Thibau Nys, Niels Vandeputte en Felipe Orts. In die groep bleek Del Grosso in de slotfase vaak de sterkste, wat veel zegt over zijn progressie in zijn eerste profjaar. Toch schuiven wij Thibau Nys nog altijd iets hoger richting podium. Niet omdat Vandeputte - tweevoudig sneller dit seizoen en ex-Wereldbekerwinnaar in Hulst - tekortkomt, maar omdat Nys een kampioenschapsrenner blijft. Op een WK weet hij net iets extra te vinden. Vorig jaar resulteerde dat in brons.
Felipe Orts bevestigde zijn status met zijn podiumplaats in Benidorm, afgedwongen in een rechtstreeks duel met Nys. De Spanjaard lijkt de enige niet-Belg of Nederlander die echt kan meedoen voor de prijzen, al sluiten we sterke dagen van Lars van der Haar, Joris Nieuwenhuis, Michael Vanthourenhout of Toon Aerts niet uit.
Favorieten WielerNieuws.be
*** - Mathieu van der Poel
** - Thibau Nys, Tibor Del Grosso
* - Felipe Orts, Niels Vandeputte, Joris Nieuwenhuis
Hulst krijgt alles wat een WK nodig heeft: historie, sfeer en spektakel. Alleen sportief lijkt het verhaal vooraf al grotendeels geschreven. De enige echte spanning schuilt in de vraag hoe snel Mathieu van der Poel iedereen op een hoopje rijdt, op weg naar die onvermijdelijke achtste regenboogtrui.
