WN Redactie
Waar de mannenwedstrijd vooraf weinig ruimte laat voor twijfel, opent het WK veldrijden 2026 bij de vrouwen net een waaier aan scenario’s. Hulst vormt het decor voor een kampioenschap waarin niets vastligt en waarin zelfs de vrouw van het seizoen niet onaantastbaar aan de start verschijnt. Lucinda Brand blijft de grote naam, maar de signalen van de voorbije weken maken duidelijk dat de concurrentie meer dan ooit kansen ruikt.
WielerNieuws blikt vooruit op een vrouwenwedstrijd die draait om timing, frisheid en durf. Want wie in Hulst wint, zal dat niet doen door af te wachten.
LEES OOK: Roodhoofts slaan weer toe: Alpecin strikt nieuwste veldritparel
Hulst als WK-omloop: vertrouwd én vernieuwend“Het is een parcours dat we niet vaak hebben gezien en dat ook niet snel zal terugkeren op een WK.” Organisator Bram De Brauwer vat het perfect samen. Hulst blijft Hulst, maar dan groter, ruimer en spectaculairder. Vijf pontons, zeven bruggen en een duidelijke arena-opzet maken van dit WK een belevenis, zowel voor rensters als publiek.
Voor de tiende keer wordt er gecrost rond de vestingwerken uit de zestiende eeuw, al veranderde de invulling doorheen de jaren. Van een centrumcross ging het richting Perkpolder, om nu opnieuw te landen aan het bolwerk. Die terugkeer naar de stad biedt meer ruimte, betere zichtlijnen en meer mogelijkheden om koers te maken.
Parcoursbouwer Kurt Vernimmen combineerde de beste elementen uit eerdere edities. De rijrichting werd omgedraaid, het parcours verlengd en de doorstroming voor toeschouwers geoptimaliseerd. Bruggen laten rensters elkaar kruisen zonder elkaar te raken, wat het tempo hoog houdt en het overzicht vergroot.
Techniek, interval en een open vlakte als scherprechter
Hulst blijft in essentie een snelle cross met duidelijke intervalstukken. De klimmetjes op het bolwerk vormen opnieuw de kern. Twee uitgesproken hellingen, technische afdalingen en kleinere knikken onderaan vragen constante focus. “Je moet die stukken juist aansnijden,” benadrukt De Brauwer. “Daar kan je het verschil maken.”
Nieuw is het lager gelegen weiland naast het stadspark. Een ogenschijnlijk eenvoudig stuk dat bij regen kan ontaarden in een loopzone van honderden meters. “Wat je in het technische deel wint, kan je daar weer verliezen als je fysiek net iets minder bent,” klinkt het. Het maakt frisheid en kracht tot doorslaggevende factoren, zeker in een kampioenschap.
Brand wankelt, Pieterse en Alvarado staan klaar
Voor Lucinda Brand komt dit WK op een gevoelig moment. Sinds half januari oogt ze minder dominant. In Zonhoven verloor ze voor het eerst in maanden, op het NK kende ze een offday en in Maasmechelen kwam er een einde aan haar indrukwekkende reeks van 63 podiumplaatsen op rij. Geen ideale aanloop richting het hoogtepunt van het seizoen.
Daarbovenop moest Brand Hoogerheide laten schieten na pijn aan de kuit. Voor het eerst dit seizoen leek ze echt kwetsbaar. Ze begint aan een cruciale week richting Hulst, met vragen over frisheid en herstel. Ploegbaas Sven Nys blijft echter kalm. Volgens hem is het vooral een kwestie van opladen. “Als Lucinda fris is, doet ze gewoon mee voor de titel,” klinkt het overtuigd.
Maar de realiteit is dat Brand haar alleenheerschappij voorlopig kwijt is. Puck Pieterse greep haar kans met twee overwinningen op rij in Maasmechelen en Hoogerheide. Ze won voor het eerst meerdere elitescrossen in één winter en straalt vertrouwen uit. Pieterse durft koers maken, neemt initiatief en lijkt perfect te pieken richting Hulst.
Nederlandse favorieten
Ook Ceylin del Carmen Alvarado klopt steeds nadrukkelijker op de deur. De kersverse Nederlandse kampioene begon haar seizoen pas echt in januari, na een periode met knieklachten. Sinds haar eerste zege in Mol zet ze elke week stappen vooruit. Haar beperkte programma kan in Hulst net haar grootste troef worden.
Nederland beschikt daarnaast over een ongekende breedte. Shirin van Anrooij rijdt in Zeeland bijna een thuiswedstrijd, Inge van der Heijden is Europees kampioene en ook Aniek van Alphen, Manon Bakker en Annemarie Worst kunnen op een goede dag ver komen. De strijd om de top vijf belooft intens te worden.
Andere kanshebbers
Toch komt de dreiging niet alleen uit Nederland. Amandine Fouquenet is de revelatie van het seizoen. De Française won in Heusden-Zolder en Gullegem en werd na haar overstap naar Pauwels Sauzen–Altez steeds constanter. Een wereldtitel lijkt ambitieus, maar een WK kent zijn eigen wetten.
Ook Kristýna Zemanová klopt steeds vaker aan bij de top. Minder opvallend in voorbeschouwingen, maar opvallend regelmatig in de uitslag. Voeg daar Sara Casasola, Marie Schreiber, Blanka Vas en vooral Zoe Backstedt aan toe – tweevoudig beloftenkampioene die nu haar WK-debuut bij de elites maakt – en het palet aan kanshebsters is compleet.
Favorieten WielerNieuws.be
*** - Lucinda Brand
** - Ceylin del Carmen Alvarado, Puck Pieterse
* - Amandine Fouquenet, Kristýna Zemanová, Zoe Backstedt
Hulst belooft bij de vrouwen een WK vol onzekerheden te worden. Brand blijft het referentiepunt, maar de vanzelfsprekendheid is verdwenen. Wie daar het beste van profiteert, zal pas in de slotronden duidelijk worden. En precies dat maakt deze vrouwenwedstrijd zo interessant.
