WN Redactie
Met het WK veldrijden in Hulst voor de deur wordt elk detail onder een vergrootglas gelegd. Bart Wellens volgde afgelopen weekend met bijzondere aandacht en kwam daarbij tot een onrustwekkende conclusie voor Lucinda Brand. Volgens de ex-wereldkampioen is er meer aan de hand dan alleen een mindere dag.
LEES OOK: Alarmbellen rinkelen: Lucinda Brand geeft forfait voor cross
Twijfels over aanpakBrand kende zaterdag in Maasmechelen een opvallend moeilijke cross en moest genoegen nemen met een tiende plaats. Een dag later besloot ze zelfs niet te starten in Hoogerheide. Die combinatie baart Wellens zorgen. “Ik vrees dat het vertrouwen bij Lucinda Brand volledig weg is,” klonk het scherp.
Wellens plaatste vraagtekens bij de uitleg die Brand zelf gaf. Ze verwees naar een zware trainingsweek, maar dat argument overtuigt hem niet volledig. “Na een fantastisch seizoen moest ze zaterdag genoegen nemen met een tiende plaats en besloot ze zondag niet te starten. Komt het nog goed?” vroeg hij zich hardop af.
De Nederlande klaagde na Maasmechelen over pijn aan haar kuiten. Wellens zoekt mogelijke verklaringen, zonder harde conclusies te trekken. “Heeft ze misschien te veel looptraining ingelast met het oog op Hulst, waar toch ook gelopen zal moeten worden? Het zou kunnen, dat weet enkel Lucinda,” nuanceerde hij. Toch blijft hij met een onbehaaglijk gevoel achter. “Maar naar mijn gevoel is er sprake van paniek. Heeft ze te veel gereden? Ik durf het niet zeggen.”
Keerpunt na val in Zonhoven
Volgens Wellens ligt het probleem mogelijk al iets verder terug in het seizoen. “Eigenlijk zijn haar problemen pas begonnen na die val in Zonhoven,” analyseerde hij. Tegelijk wijst hij erop dat Brand zich daarna nog herpakte. “Vorige week, in Benidorm, leek ze terug helemaal de oude.”
Net dat maakt de huidige situatie zo moeilijk te plaatsen. Wellens gelooft dan ook niet dat overbelasting de enige verklaring is. “Ik denk dus niet dat ze te veel gereden heeft,” stelde hij. Wel wijst hij op het contrast met haar concurrentes.
Wat Wellens vooral opvalt, is de bredere evolutie binnen het veldrijden. “De anderen hebben beduidend minder gereden: Pieterse, Alvarado…” merkte hij op. Dat verschil in aanpak lijkt nu zijn effect te hebben, net op het moment dat het er echt toe doet.
