WN Redactie
Tibor Del Grosso heeft zich opnieuw tot Nederlands kampioen veldrijden gekroond, maar gemakkelijk ging het allerminst. Op het verraderlijke parcours in Huijbergen werd de renner van Alpecin-Premier Tech tot het uiterste gedwongen door Pim Ronhaar en een ontketende Lars van der Haar. Pas in de absolute finale wist Del Grosso het verschil te maken en zo een jaar langer in het rood-wit-blauw te blijven rijden.
De koers kende een grillig verloop, met voortdurend wisselende verhoudingen aan de kop. Del Grosso reed lange tijd op de limiet en kreeg geen moment de ruimte om te controleren. “Eerst was ik met Pim op pad”, blikte hij na afloop terug. “Ik had het gevoel dat ik hem onder controle had, maar toen kwam Lars er nog eens heel sterk door in de laatste rondes. Dat had ik niet onderschat, maar het maakte het wel extra lastig.”
LEES OOK: Thibau Nys komt nog laatste keer terug op heel opvallende keuze
Fouten, pech en geen moment rustAlsof de tegenstand nog niet groot genoeg was, kende Del Grosso zelf ook geen foutloze dag. Een valpartij en een kettingprobleem dreigden zijn titelambities even te ondermijnen. “Ik ging onderuit toen ik van spoor probeerde te wisselen”, legde hij uit. “Het was daar gewoon te glad. En die ketting eraf rijden, dat helpt natuurlijk ook niet.”
Toch bleef paniek uit. Del Grosso herstelde telkens weer en hield het hoofd koel in een wedstrijd waarin niemand gespaard bleef. “Het ging niet zonder slag of stoot”, erkende hij. “Maar dat gold eigenlijk voor iedereen. Het was zo’n cross waarin je constant moest blijven vechten.”
Rood-wit-blauw opnieuw om de schouders
Dat hij uiteindelijk opnieuw als kampioen werd afgevlagd, gaf de overwinning extra glans. Zeker omdat Del Grosso in de dagen voor het NK nog wat ziekjes was. “Ik wist vooraf dat ik niemand mocht onderschatten”, zei hij. “Iedereen kan hier winnen als het een beetje meezit.”
De titel betekent dan ook meer dan alleen een uitslag. “Het is heel speciaal om deze trui weer te mogen dragen”, besloot Del Grosso zichtbaar trots. “Op zo’n dag, met zo’n koers, besef je pas echt hoe bijzonder dat is.”
