WN Redactie
Mathieu van der Poel heeft ook in Hofstade zijn stempel gedrukt op de crosswinter. Op het Sport Vlaanderen-domein, waar de zandcross na zeventien jaar zijn rentree maakte, was de wereldkampioen opnieuw een klasse apart. Van der Poel reed al vroeg weg van zijn concurrenten en soleerde naar zijn volgende overwinning. Wout van Aert mocht na een sterke wedstrijd als tweede mee het podium op, Niels Vandeputte werd derde.
Na Antwerpen en Koksijde was Hofstade de volgende afspraak in een overvolle kerstperiode. Opnieuw een zandcross, opnieuw met Van der Poel en Van Aert samen aan het vertrek. In Antwerpen bleef een echt duel uit, in Hofstade kregen we dat misschien wel voor het eerst te zien, althans in de openingsfase van de wedstrijd.
Het parcours, door Erwin Vervecken omschreven als een mix van snelheid, strandpassages en technische bosstroken, zorgde meteen voor een nerveus begin. De start verliep zonder noemenswaardige incidenten en de grote namen zaten meteen waar ze moesten zitten. Laurens Sweeck nam in de eerste minuten het voortouw, terwijl Van der Poel de kat nog even uit de boom keek.
LEES OOK: Van der Poel meldt iets bijzonders na fraaie zege
Van der Poel kiest zijn momentIn de tweede ronde veranderde het wedstrijdbeeld plots. Van der Poel versnelde op een van de zandstroken en zette de boel meteen op scherp. Slechts één renner kon die eerste versnelling beantwoorden: Thibau Nys. Even leek een heruitgave van Namen in de maak, maar de wereldkampioen liet er dit keer geen twijfel over bestaan.
Met een reeks machtige zandpassages reed Van der Poel Nys onverbiddelijk uit het wiel. De Belg moest passen en werd even later gegrepen door een ontketende Van Aert, die zijn tempo gestaag had opgebouwd. Voorin was het verhaal echter al geschreven: Van der Poel had zijn moment gekozen en keek niet meer om.
Van Aert sterk, maar geen antwoord
Halverwege de cross keek Van Aert al tegen een achterstand van zo’n twintig seconden aan. Dat verschil bleek onoverbrugbaar, want Van der Poel bleef rondrijden met ogenschijnlijk speels gemak. In de vierde ronde verdubbelde hij zijn voorsprong zelfs tot een halve minuut en was elke spanning uit de strijd om de zege verdwenen.
Achter hem reed Van Aert een zeer degelijke cross. De Belg had duidelijk zijn ritme gevonden en bouwde op zijn beurt een comfortabele voorsprong uit op de achtervolgers. De tweede plaats kwam zo nooit echt in gevaar, al moest hij wel toezien hoe Van der Poel opnieuw een klasse apart was.
De strijd om de laatste podiumplek bleef tot diep in de finale boeiend. Laurens Sweeck leek lange tijd op weg naar plek drie, maar kreeg in de slotfase nog het gezelschap van Thibau Nys en Niels Vandeputte. In een sprint op het scherpst van de snede trok uiteindelijk Vandeputte aan het langste eind, in de schaduw van een ontketende Van der Poel, die ook Hofstade aan zijn indrukwekkende erelijst toevoegde.
