Stan Strubbe
De winter staat traditioneel in het teken van het veldrijden, maar plots hangt er ook een waas van onzekerheid rond één van de grootste namen. Mathieu van der Poel heeft na zijn recente optredens openlijk getwijfeld over zijn toekomst in de cross. De Nederlander liet zich daar zowel vóór als na zijn overwinning in Koksijde opvallend eerlijk over uit, en zorgde daarmee voor beroering in het peloton én bij de fans.
LEES OOK: Plots teken van leven van Mathieu van der Poel
Twijfels hardop uitgesprokenNa de Wereldbeker van Antwerpen liet Van der Poel zich al voorzichtig uit over een mogelijk afscheid uit het veld. In gesprek met het AD gaf hij toe dat hij niet van plan is om eeuwig te blijven crossen. “Met het WK in Hulst zou het mooi zijn om het record wereldtitels te halen in eigen land. Ik ga niet eeuwig blijven crossen. Ooit moet er een einde zijn. Ik heb altijd gezegd dat ik op een hoogtepunt wil eindigen. Zowel op de weg als in de cross”, klonk het veelzeggend.
Een dag later, na zijn demonstratie in Koksijde, werden die woorden niet afgezwakt. Integendeel. Van der Poel bevestigde dat hij serieus nadenkt over zijn toekomst in het veldrijden. “Ik heb altijd aangegeven dat ik wil stoppen in eigen land, met het record. Stoppen is zeker een optie, maar er is nog niks beslist.”
WK Hulst als symbolisch eindpunt?
De uitspraken maken één scenario plots heel concreet: een afscheid na het WK veldrijden in Hulst. Dat kampioenschap zou voor Van der Poel bijzonder symbolisch zijn. Niet alleen wordt het gereden in Nederland, hij kan er ook alleen recordhouder worden. “Ik heb altijd gezegd dat ik iets in schoonheid wil afsluiten. Dat zou in Hulst wel het geval zijn”, gaf hij toe.
Toch houdt de kopman van Alpecin-Deceuninck de deur nog op een kier. “Of het WK in Hulst de ultieme afscheidsceremonie wordt? Wie weet”, bleef hij bewust vaag.
Een belangrijk element in zijn overwegingen is de belasting van het crossseizoen. “Ik word er niet jonger op, dus het zijn wel dingen waar ik denk”, aldus Van der Poel. Een rustigere winter spreekt hem steeds meer aan. “Ja, dat vooral, een beetje rustiger. Dan kan ik die winter net iets rustiger doorkomen. Crossen zelf is leuk, maar er komt natuurlijk veel bij kijken.”
