Kevin De Jonghe
De Belgische crosswereld zal straks helaas een gevestigde waarde armer zijn. Laura Verdonschot maakte immers bekend dat ze haar fiets aan de haak zal hangen. Een beslissing die niet helemaal uit de lucht komt gevallen.
LEES OOK: Verdonschot knijpt in de remmen: dit zijn haar wilde plannen
Blessure blijft aanslepenVerdonschot kampt immers al geruime tijd met blessureleed. Momenteel is ze dan wel actief, maar het lichaam wil niet meer mee. De renster werd begin dit jaar geopereerd aan haar bekkenslagaders, maar het euvel blijft aanslepen, waardoor Verdonschot zich genoodzaakt ziet tot deze drastische beslissing.
Dat komt de 29-jarige renster zelf te vertellen via Instagram: "Na 17 jaar in deze sport, 17 jaar vol hoogtes en laagtes, neem ik een beslissing die me al lange tijd bezighoudt. Het is een keuze die niet licht is genomen, maar wel eerlijk voelt tegenover mezelf en de mensen die mij al die jaren gesteund hebben”, start ze haar verhaal.
“In januari na de operatie zag ik alles anders. Ik heb geknokt en ben hard blijven bouwen aan de weg terug. Maar de realiteit haalde me in. Altijd met pijn of een slecht gevoel blijven rijden tot 2027… dat kan ik me niet meer inbeelden.”
De blessure beperkt Verdonschot om voluit te kunnen presteren: “De mensen in mijn nauwe entourage weten hoeveel ik zowel fysiek als mentaal gezwoegd heb om terug op niveau te komen, om dan nu op dit niveau rond te rijden dat niet past bij het mijne en waarbij ik vaak ook niet eens maximaal kan rijden is niet hoe je als crosser wilt rond rijden.”
Het slotakkoord
En dus hakte Verdonschot de knoop door: straks wordt de fiets aan de wilgen gehangen: “Met pijn in het hart, maar wel met rust in mijn hoofd, heb ik beslist dat ik mijn contract bij Deceuster Bouwpunt niet zal uitdienen tot 2027. Mijn laatste wedstrijd zal in Oostmalle 2026 (22 februari, nvdr) zijn. Dat wordt het slotakkoord van een lange, intense en onvergetelijke periode in mijn leven.”
“Ik kijk met trots terug op alles wat geweest is, en met dankbaarheid naar iedereen die langs de kant stond — letterlijk en figuurlijk. Het is tijd om een nieuw hoofdstuk te beginnen”, sluit Verdonschot af.
