WN Redactie
Tadej Pogacar heeft opnieuw laten zien waarom hij de kasseiklassiekers niet zomaar opneemt in zijn agenda, maar ze ook écht wil doorgronden. Een dag nadat hij op het jagende beton van Parijs–Roubaix werd gesignaleerd, dook de wereldkampioen alweer op Vlaamse bodem op. Dit keer op de Paterberg en de Oude Kwaremont, twee hellingen die de ziel van de Ronde van Vlaanderen vormen. Terwijl een groot deel van het peloton de winterzon opzoekt, traint Pogacar gewoon in de kou, de modder en de gure Vlaamse wind.
LEES OOK: Familie Van der Poel richt pijlen op Pogacar: "Niet echt nodig"
Geen winterrust, maar Vlaamse ernstDe Sloveen reed woensdag rond met een stevig blok UAE-ploegmaats: Nils Politt, Florian Vermeersch en Tim Wellens. Een groep die niet zomaar toevallig samen op pad gaat, maar een duidelijk doel heeft. Pogacar testte zijn aerofiets op de steilste stroken, vloog meerdere keren over de Paterberg en rolde nadien de Oude Kwaremont in alsof het een trainingslus in Monaco was. Het is de zoveelste bevestiging dat hij zich opnieuw voluit op Vlaanderens Mooiste stort.
Twee keer won hij de Ronde al: in 2023 en 2025. En wie hem de voorbije weken bezig zag, weet dat een derde keer geen verre droom is. Doorheen zijn winterprogramma lijkt er nergens ruimte voor improvisatie — de verkenningen van Roubaix en Vlaanderen zitten opvallend vroeg in zijn schema. Pogacar wil de kasseien voelen, begrijpen, temmen. Hij wil geen moment verrast worden door wat de koers hem voorschotelt.
Een boodschap aan de concurrentie
Dat Pogacar zijn training niet op Tenerife of in de Sierra Nevada afwerkt, maar hier, tussen de natte stenen en de flarden wind, is veelzeggend. Hij staat alweer ‘aan’, weken voor er een rugnummer aan te pas komt. Geen renner die zo vroeg in het jaar al zó expliciet de Ronde van Vlaanderen omarmt.
Wie hem woensdag aan het werk zag, voelde het bijna aan: Pogacar bereidt geen deelname voor, hij bereidt een aanval voor. De man die een dag eerder nog het Bos van Wallers trotseerde, vlamde nu over de Vlaamse hellingen alsof het al maart was. De boodschap is helder. De wereldkampioen komt weer. En de kasseien liggen al te trillen.
