Stan Strubbe
Met twee overwinningen in evenveel manches beleeft Thibau Nys een droomstart in de Wereldbeker veldrijden. Na zijn indrukwekkende solo in Tabor toonde hij in Flamanville opnieuw zijn klasse, al was het dit keer geen onemanshow. De Belgische kampioen benadrukt dat de zege een schoolvoorbeeld was van teamwerk binnen Baloise Glowi Lions — met Lars van der Haar in een sleutelrol.
Geen superdag nodig
Nys en Van der Haar bevonden zich al vroeg in de wedstrijd in de kop van de koers. Dat zorgde voor een ideale situatie voor de ploeg, die meteen het rozewolkenscenario kon uitspelen. “Ik ben superblij dat ik de hele cross vooraan kon rijden met Lars. We begrijpen elkaar heel goed. Dit is echt een zege van het team,” zegt Nys dankbaar.
Toch verliep alles niet volledig vlekkeloos voor de leider in de Wereldbeker. “Ik had twee keer in dezelfde bocht wat problemen,” geeft hij toe. Een schuiver had hem zelfs zuur kunnen opbreken, maar verder voelde hij zich sterk genoeg om het tempo te dragen.
De vergelijking met Tabor maakte hij echter zelf meteen genuanceerd. “Ik had niet opnieuw een dergelijke superdag, maar ik had wel nog altijd een heel goed gevoel,” vertelt hij aan Sporza. Nys benadrukt dat hij vooral gericht was op een sterke finale, in plaats van een vroeg machtsvertoon.
‘Ik was gefocust op het juiste moment’
Op het moment dat hij zijn eindsprint wilde voorbereiden, lag Joris Nieuwenhuis nog enkele seconden voorop. Dat veranderde niets aan het plan. “Daarna zat Lars in tweede positie en kreeg ik wat seconden bonus,” legt Nys uit.
Hij voelde dat een herhaling van zijn solo uit Tabor niet vanzelf zou komen, en dus koos hij voor een gecontroleerde aanpak. De versnelling in de slotronde bleek meer dan voldoende om zijn voorsprong veilig te stellen — en een Baloise Glowi Lions-één-tweetje af te leveren.
