Kevin De Jonghe
Voor Lotte Kopecky werd het alweer een topseizoen. Een beter seizoen dan ooit zelfs, want zo kon onze landgenote zegevieren in twee topklassiekers. Dat met de Strade Bianche en uiteraard de Ronde van Vlaanderen. Twee weken geleden volgde echter een deceptie op het WK.
Nochtans zag het er zo goed uit voor Kopecky toen een elitegroepje de laatste kilometer in ging. Het goud en de regenboogtrui lagen voor het grijpen, maar werd er door niemand gereageerd op een late uitval van Annemiek van Vleuten. Tegenover Het Laatste Nieuws komt Kopecky nu een eerste keer terug op het missen van die wereldtitel.
“Ik denk er af en toe aan terug en het blijft pijnlijk. In principe kan ik tegen mijn verlies, maar dit is een moeilijke. Ik moet mezelf nog overtuigen dat zilver ook iets is om trots op te zijn. Ik weet het wel, maar zo voelt het nog niet.”
PERSICO
Had Kopecky anders moeten handelen bij die uitval van Van Vleuten? “Met wat ik nu weet wel. Maar zet me terug in de situatie van twee weken geleden en ik doe precies hetzelfde. Elke keer opnieuw”, slaat ze mea culpa. Echter had ze een goede reden om het niét te doen.
“Als ik het gat op Annemiek dichtreed, dan zou ik Persico in een zetel zetten. Dat kon ik niet doen. Tot ik zag hoe vlot ik de sprint voor de tweede plaats won. Had ik geweten dat ik nog zo veel in de benen had en dat ze rond me allemaal kapot zaten, had ik het wellicht wel gedaan, maar dat is de uitleg achteraf.”
Nochtans zag het er zo goed uit voor Kopecky toen een elitegroepje de laatste kilometer in ging. Het goud en de regenboogtrui lagen voor het grijpen, maar werd er door niemand gereageerd op een late uitval van Annemiek van Vleuten. Tegenover Het Laatste Nieuws komt Kopecky nu een eerste keer terug op het missen van die wereldtitel.
“Ik denk er af en toe aan terug en het blijft pijnlijk. In principe kan ik tegen mijn verlies, maar dit is een moeilijke. Ik moet mezelf nog overtuigen dat zilver ook iets is om trots op te zijn. Ik weet het wel, maar zo voelt het nog niet.”
PERSICO
Had Kopecky anders moeten handelen bij die uitval van Van Vleuten? “Met wat ik nu weet wel. Maar zet me terug in de situatie van twee weken geleden en ik doe precies hetzelfde. Elke keer opnieuw”, slaat ze mea culpa. Echter had ze een goede reden om het niét te doen.
“Als ik het gat op Annemiek dichtreed, dan zou ik Persico in een zetel zetten. Dat kon ik niet doen. Tot ik zag hoe vlot ik de sprint voor de tweede plaats won. Had ik geweten dat ik nog zo veel in de benen had en dat ze rond me allemaal kapot zaten, had ik het wellicht wel gedaan, maar dat is de uitleg achteraf.”
