WN Redactie
Michael Woods stopt aan het einde van het seizoen als professioneel wielrenner. De 38-jarige Canadees kondigde zijn afscheid aan in een openhartige blog op de site van zijn ploeg Israel-Premier Tech. Toch is zijn hoofdstuk als duursporter nog niet afgesloten: hij hint op nieuwe ‘epische plannen’.
LEES OOK: Stunt van jewelste: 39-jarige ex-prof pakt uit met comeback op het WK
Van hardloper tot TourwinnaarWoods werd pas laat profwielrenner, nadat een blessure een vroegtijdig einde maakte aan zijn carrière als topatleet op de middellange afstanden. In 2016 trad hij op 29-jarige leeftijd toe tot de WorldTour met Cannondale en groeide al snel uit tot een gevaar op steile hellingen. Zijn palmares is indrukwekkend: drie ritzeges in de Vuelta, een etappe in de Tour de France op de mythische Puy de Dôme en topklasseringen in monumenten. Zijn tweede plaats in Luik-Bastenaken-Luik (2018) en het WK-brons in Innsbruck (2018) sprongen daarbij het meest in het oog.
Kritisch over het profbestaan
Hoewel Woods zijn loopbaan met trots beschrijft, spaart hij in zijn afscheidsbrief de harde realiteit van het profbestaan niet. “De sport is belachelijk gevaarlijk,” stelt hij. In een scherpe vergelijking vroeg hij aan zijn ploeggenoten hoeveel ze zouden vragen om tachtig dagen per jaar 50 km/u in korte broek en T-shirt door het verkeer te razen, met twee valpartijen per seizoen inbegrepen. “Geen van hen noemde minder dan 500.000 euro.”
Ook het vaderschap en gezinsleven bleken lastig te combineren met een carrière aan de top. “Ik gaf mijn kinderen vaak geen kus om geen verkoudheid op te lopen. Ik sliep geregeld in een aparte kamer. Alles stond in het teken van fietsen. Dat is mooi, maar niet voor eeuwig vol te houden.”
Een nieuw hoofdstuk in de duursport
Toch verdwijnt Woods niet uit de sportwereld. Hij benadrukt dat hij nog altijd ambitie heeft, maar zijn energie in een andere richting wil kanaliseren. “Ik heb een paar epische plannen. Blijf me volgen.” Wat die precies inhouden, laat hij nog in het midden, maar het is duidelijk dat Woods zijn afscheid niet ziet als een eindpunt, maar als een transitie naar een nieuw avontuur in de wereld van het duursporten.
Zijn afscheid markeert het einde van een atypische en bewonderenswaardige carrière. Michael Woods: laatbloeier, berggeit, denker – en bovenal: een renner met een verhaal.
