WN Redactie
Kan een lichtgewicht als Tadej Pogacar zondag écht Parijs-Roubaix winnen? Het is een van de meest intrigerende vragen in aanloop naar de Hel van het Noorden. De Sloveense wereldkampioen neemt het op tegen kleppers als Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Mads Pedersen – renners die hem qua spiermassa en explosieve kracht op het vlakke net iets voor lijken te zijn. Maar Pogacar zou Pogacar niet zijn als hij ook dit monument niet met een open vizier tegemoet treedt.
LEES OOK: Vuelta-directeur heeft duidelijke boodschap voor Pogacar
Golvend parcoursIn zowat elke koers van het seizoen is Pogacar met zijn lagere gewicht in het voordeel. Bergop weet hij zijn tegenstanders steevast pijn te doen, dankzij zijn indrukwekkende verhouding tussen vermogen en lichaamsgewicht. Maar in Parijs-Roubaix is het profiel anders. Met iets meer dan 1.400 hoogtemeters is de koers zeker niet vlak, maar echte beklimmingen zijn er niet. Zeker in de eerste honderd kilometer golft het parcours, maar klimmen zoals in de Ronde van Vlaanderen is het niet.
De grote vraag: is zijn gewicht op de kasseien een nadeel? Zeker is dat Pogacar zondag op zoek moet naar andere wapens dan zijn klimvermogen. Het brute gebeuk over de kasseistroken vergt een andere soort power – eentje waarin lichaamsgewicht soms helpt om stabiel te blijven. De Sloveen heeft de motor, maar kan hij ook de klappen incasseren?
Gewicht
Roger De Vlaeminck, recordhouder met vier zeges in Roubaix, ziet het alvast wel zitten. "Ik denk dat ik op 68, 69 kilo zat", vertelt hij in Het Nieuwsblad. Dat is exact het gewicht waar ook Pogacar tussen schommelt.
"Pogacar gaat de stampen wel voelen op de kasseien, maar natuurlijk kan hij dat. Dju vent! Ik had graag tegen hem gereden in Roubaix", lacht De Vlaeminck.
De wereldkampioen mag zondag dus zonder twijfel bij de topfavorieten worden gerekend. Met zijn vorm, zijn lef en een sterke ploeg om hem heen – inclusief kasseienkleppers als Nils Politt en Florian Vermeersch – zal hij zich zeker tonen. De vraag is alleen: is zijn klasse groot genoeg om ook deze ultieme kasseienklassieker aan zijn palmares toe te voegen?
