Youri van den Berg
In Strade Bianche stond er simpelweg geen maat op Tadej Pogacar. Zelfs een harde crash deerde de Sloveense wereldkampioen niet, al gaf hij na afloop in het flash interview te kennen dat er toch nogal wat pijn is...
In een ogenschijnlijk gemakkelijke bocht gebeurde op een zeker moment - op zo'n 50 kilometer van de finish - het schier onmogelijke: wereldkampioen Pogacar ging immens hard onderuit en schoof over het asfalt/grind door, de prikkelbosjes in.
LEES OOK: Bruyneel is helderziend en kent nu al het eindpodium van de Vuelta
Pijn aanwezig bij PogacarDe man uit Komenda was duidelijk gehavend (schaafwonden), maar herpakte zich na een fietswissel vlug en ging terug naar 'koploper' Pidcock, die leek te wachten op de uiteindelijke laureaat. Het was op 18 kilometer van de aankomst dat Pogacar voor eens en altijd afscheid nam van de man uit Leeds.
''Ik heb ervan genoten tot aan de finish'', stak Pogi van wal. ''Het is niet de beste manier om te winnen, maar een zege is een zege.''
Hij vervolgde: ''Door de adrenaline in koers voelde ik niet pijn, maar die spanningen ebben nu weg en nu begin ik toch wel pijn te voelen. Hopelijk zijn mijn verwondingen minder erg dan ze lijken.''
Pogacar duidelijk over zijn valpartij in Strade Bianche
''Ik ken die wegen nochtans uit mijn broekzak. Ik heb er al een keer of 20 gereden, maar soms schat je iets verkeerd in'', ging de veelvraat verder over zijn schuiver. ''Ik ging simpelweg te snel. Shit happens.''
Afsluiten deed Pogacar met mooie woorden. ''Na de fietswissel maakte ik me wel zorgen, hoor. Een crash vraagt veel van je lichaam, maar ik had uiteindelijk toch nog voldoende in de tank om het af te maken.''
