Youri van den Berg
Toen een Nederlands groepje gravelspecialisten zich afgelopen mei voorbereidde op het prestigieuze Unbound-evenement, gebeurde er iets verschrikkelijks. Ivar Slik kwam namelijk keihard in aanraking met een truck, met véél schade als gevolg.
Slik was samen met onder anderen Niki Terpstra en AD-columnist Thijs Zonneveld aan het trainen in de Amerikaanse woestenij toen het noodlot toesloeg. Slik botste tegen een truck en werd buiten bewustzijn naar het ziekenhuis vervoerd.
LEES OOK: Hangt de toekomst van het (WK) gravel aan een zijden draadje?
Ellenlange blessurelijstIn het desbetreffende ziekenhuis werd toentertijd geconstateerd dat de Nederlander verschillende letsels had opgelopen: een zware hersenschudding, een gebroken neus, een klein scheurtje in zijn schedel vele schaafwonden. Later werden tot overmaat van ramp ook nog twee hersenbloedingen vastgesteld.
Op die nare gebeurtenis en de nasleep ervan blikte Slik kortgeleden terug. ''Ik heb geen herinneringen aan de crash of de tien dagen erna'', duidde hij bij Cyclingnews. ''In mijn hoofd was het alleen een lichte hersenschudding.''
''Ik snapte niet waarom iedereen zo bezorgd was'', ging de 31-jarige winnaar van Unbound 2022 verder. ''Uiteindelijk bleek het een bijzonder zware herstelperiode.'' Slik moest meerdere operaties ondergaan en kreeg ook te maken met hevige epileptische aanvallen als gevolg van de hersenbloedingen.
Gemotiveerder dan ooit tevoren
Ook moest Slik opnieuw leren lopen. En tóch bikkelde hij door! ''Ik wist dat ik terug zou komen'', stelde hij zich vol doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen ambitieus op. ''Ik heb veel geleerd over mezelf en weet nu zeker hoe groot mijn liefde voor het wielrennen is.''
De ervaren coureur bleek gelijk te hebben, aangezien hij sinds een maand of twee weer op de fiets zit. ''Ik kan weer volle trainingsweken doen zonder beperkingen. In december start ik met strandraces, om me op die manier voor te bereiden op het gravelseizoen van 2025. Ik ben gemotiveerder dan ooit'', bevestigde hij eens te meer maar weer dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
