Mats Buelinckx
Sven Vanthourenhout is er niet in geslaagd een medaille te pakken in zijn allerlaatste wedstrijd als bondscoach van ons land. De Belgische keuzeheer wist bij de aanval van Tadej Pogacar meteen hoe laat het was.
België en Vanthourenhout moesten zich tevreden stellen met een vijfde plaats van Remco Evenepoel. “Het moment dat de groep met De Plus en Tratnik wegreed, waren er toch een paar landen die ontbraken: Nederland, Zwitserland en Spanje. Dan ga je ervan uit dat die gingen rijden", analyseert Vanthourenhout het WK bij Het Nieuwsblad.
LEES OOK: Spel op de wagen: Seixas richt zich andermaal tot Evenepoel en Van Aert
Isolatie"Dat gebeurde niet. Maar dat zorgde er wel voor dat het gevaar erin zat dat er een oversteek zou komen. Dat heeft Tadej alleen moeten doen. We gingen er wel vanuit dat hij snel alleen zou vallen. Zijn ploeg was goed, maar niet zo goed. Maar door zijn manoeuvre kwamen wij ook snel geïsoleerd te zitten.”
De Belgen stopten niet meteen met koersen wanneer Pogacar het ruime sop koos. Volgens Vanthourenhout was er nog vertrouwen om de Sloveen een halt toe te roepen. "We hadden nog wel wat knechten, maar het heeft niet veel opgeleverd."
Einde verhaal
In de finale werd echter snel duidelijk dat er geen maat stond op Pogacar. "Een ronde van het einde kwam ik naast Remco rijden en ik heb zelfs niets moeten zeggen. Ik wist meteen hoe laat het was. Ik denk niet dat hij de superbenen had die hij wilde hebben."
"Daar is niets mis mee, maar dat zorgde er wel voor dat de koers onmiddellijk gereden was. Het had beter geweest als Remco mee was geweest met Pogacar, maar het was wel nog meer dan honderd kilometer. Dat je op dat moment niet onmiddellijk reageert, is begrijpelijk.”
Teleurstelling?
Vanthourenhout neemt afscheid van zijn job als bondscoach. Hoe blikt hij zelf terug op zijn last dance met ons land? "Of er teleurstelling is? Neen, we worden uiteindelijk vijfde. Remco moest 100 procent zijn om de koers te winnen en ik denk dat dat niet het geval was. En zelfs met dit scenario had hij op het einde de koers nog kunnen winnen.”
