Remco Evenepoel heeft vriend, vijand én zichzelf verrast in zijn allereerste Ronde van Frankrijk.
Het fenomeen uit Schepdaal mikte in zijn Tourdebuut op een top-5 in het algemene klassement, maar hij deed veel beter. Na drie weken keihard afzien strandt hij op een derde plaats in het eindklassement. Hij wint ook de witte jongerentrui én schreef een etappe op zijn naam.
Meteen na de finish vloog hij in de armen van zijn vaste verzorger en barstte hij in tranen uit. Even later glunderde hij op het podium in Nice, geflankeerd door Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard. "Ik heb ook dit jaar weer veel meegemaakt", zei hij na afloop aan Sporza.
Veel druk
"Ik heb heel veel druk gekend, twijfels van buitenaf. Maar ik heb gewoon heel hard gewerkt om dit niveau te halen. Finishen na de twee beste coureurs van de wereld, is mooi en speciaal. Het is de bevestiging van mijn geleverde werk."
"Het was niet gemakkelijk", vervolgt de kersverse winnaar van de witte jongerentrui. "Want mijn val in het Baskenland heeft er geen deugd aan gedaan. Het was een rush, maar het is goed afgelopen en dit is alleen maar mooi voor de toekomst."
Critici
Evenepoel kreeg de voorbije jaren van critici heel vaak te horen dat hij het nooit zou waarmaken in het rondewerk. Die twijfels verwijst hij nu eigenhandig naar de prullenmand. De 'Kleine uit Schepdaal' mag de komende jaren dromen van Tourwinst.
"Het is een mooi antwoord aan mijn twijfelaars en criticasters. Ik hoop dat iedereen in mij blijft geloven en dat het gedaan is met te zeggen dat ik geen grote rondes kan rijden. Er is nog marge en ik kom terug om te proberen te winnen."
Olympische Spelen
Veel tijd om na te genieten is er niet, want de volgende week moet hij al aan de bak op de Olympische Spelen in Parijs. "Vanavond gaan we genieten. Dit is toch speciaal. Misschien is het de enige keer dat ik ooit op het podium eindig. Ik hoop het natuurlijk niet. Vanaf maandag en zeker vanaf dinsdag gaat de volle focus op de olympische tijdrit. Zaterdag wil ik winnen."
LEES OOK: Pogacar onthult echte reden waarom Evenepoel niet mocht terugkeren
