Kevin De Jonghe
We vallen in herhaling, maar Mathieu van der Poel geeft ons daar bijna dagelijks ook de nodige aanleiding toe. Want alweer verbaasde de Nederlander woensdag menig wielerliefhebber door in een bergetappe flink zijn mannetje te staan. Bij de laatste beklimming ging Van der Poel zelfs nog aanvallen.
Al had hijzelf blijkbaar niet echt verwacht dat die poging succes ging kennen. “Dat was een alles-of-nietspoging in de hoop dat Gijs (Leemreize, nvdr) ging breken. Dan kon ik misschien vleugels krijgen, maar hij bleef aandringen. Ik had geprobeerd om het gat voor het steile stuk een beetje te maken, en daar met vleugels over proberen te geraken. Maar dat was misschien een beetje optimistisch.”
Leemreize bleek echter niet onder in de indruk, en ging op én over Van der Poel. “We begonnen geloof ik met 1.35 minuut aan de klim. Van der Poel begon zo hard en ik dacht: "Dat gaat hij nooit volhouden”, had hij dan ook meteen in het snuitje. Uiteindelijk strandde de jonge Nederlander op een tweede plaats.
HARAKIRI
Zo tekende Van der Poel met zijn actie mogelijk toch zijn eigen doodsvonnis, maar is het volgens hem niet zo dat hij hoogmoedig werd. “Het was zeker geen zelfoverschatting. Mijn vermogensmeter werkte niet, dus ik wist niet wat ik aan het doen was”, gaf hij immers een oorzaak aan in het AD, hoewel hij overtuigd bleef van zijn poging. “Ik wist dat ik het zo moest proberen. Gijs is natuurlijk de betere klimmer.”
Al had hijzelf blijkbaar niet echt verwacht dat die poging succes ging kennen. “Dat was een alles-of-nietspoging in de hoop dat Gijs (Leemreize, nvdr) ging breken. Dan kon ik misschien vleugels krijgen, maar hij bleef aandringen. Ik had geprobeerd om het gat voor het steile stuk een beetje te maken, en daar met vleugels over proberen te geraken. Maar dat was misschien een beetje optimistisch.”
Leemreize bleek echter niet onder in de indruk, en ging op én over Van der Poel. “We begonnen geloof ik met 1.35 minuut aan de klim. Van der Poel begon zo hard en ik dacht: "Dat gaat hij nooit volhouden”, had hij dan ook meteen in het snuitje. Uiteindelijk strandde de jonge Nederlander op een tweede plaats.
HARAKIRI
Zo tekende Van der Poel met zijn actie mogelijk toch zijn eigen doodsvonnis, maar is het volgens hem niet zo dat hij hoogmoedig werd. “Het was zeker geen zelfoverschatting. Mijn vermogensmeter werkte niet, dus ik wist niet wat ik aan het doen was”, gaf hij immers een oorzaak aan in het AD, hoewel hij overtuigd bleef van zijn poging. “Ik wist dat ik het zo moest proberen. Gijs is natuurlijk de betere klimmer.”
LEES OOK: Giro: Favorieten etappe 13 - Narváez of een andere puncheur?
