Kevin De Jonghe
Zaterdag stond in Kansas, Amerika, de Unbound Gravel op het programma. Alom gekend als de zwaarste gravelwedstrijd ter wereld. Onder meer Jan Bakelants en Greg Van Avermaet namen deel, net als Thijs Zonneveld.
LEES OOK: Was Evenepoel zo sterk of deed Ganna niet zijn best? Zonneveld stelt vraagtekens
Zonneveld verrastVan Avermaet werd mooi zevende, maar de Nederlandse journalist reed een nog knappere wedstrijd. Ware het niet dat pech hem van een podiumplaats hield. Zo was Zonneveld op kop geraakt met Lachlan Morton – de uiteindelijke winnaar – en Chad Haga, die tweede werd.
“De afgelopen weken was het niet bepaald eenvoudig om in goede conditie aan Unbound te beginnen, maar deze week lukte het - net op tijd - alsnog. Alles klopte. Mijn benen waren top, mijn team BEAT Cycling was top, mijn materiaal was top en de bandenstrategie was perfect”, doet Zonneveld zijn relaas bij In de Leiderstrui.
Alles goed gedaan. Mijn conditie, de tactische keuzes, de bandenstrategie. Heel erg trots op mezelf en op mijn ploeg @beatcyclingclub.
— Thijs Zonneveld (@thijszonneveld) June 1, 2024
Maar lek rijden als je met drie man op kop rijdt en dan aan de finish horen dat de andere twee vooruit zijn gebleven: au.
Au. Au. Au. Au.
Unieke kans gemist
Maar zoals gezegd liep het dus jammerlijk fout voor Zonneveld die een lekke band kreeg. “Alles was perfect, maar alleen die ene steen lag verkeerd”, kijkt hij weemoedig terug. Zeker omdat uiteindelijk dus bleek dat zijn vluchtkompanen het wisten uit te houden tot de finish.
“Toen kwam ik binnen en kreeg ik mee dat Morton en Haga eerste en tweede waren. Daar baalde ik wel echt van, want toen wist ik dat ik een joekel van een kans had verspeeld om in ieder geval podium te rijden.”
“Ik ben aan de ene kant supertrots dat ik op m'n 43e gereden heb om te winnen, maar aan de andere kans superteleurgesteld omdat ik deze kans niet meer kreeg. Alles klopte, en dan gaat het zo fout... daar ga ik nog wel een paar nachtjes slecht van slapen.”
