Kevin De Jonghe
Wat een manier om je rentree te maken in het peloton! Remco Evenepoel zette in Noorwegen immers meteen iedereen op zijn nummer in de Ronde van Noorwegen. Dat deed de Belg op erg knappe wijze, en was hij na afloop uiteraard ook zeer tevreden.
“Wat een manier om terug te komen. Het voelt goed om terug te zijn”, beseft Evenepoel ook zelf. “Ik ben heel blij. Het was vrij koud en dat maakt de koers altijd zwaar”, aldus een puffende Quick-Step renner na afloop. Niet verwonderlijk, gezien de loodzware finish.
Zo was het immers arriveren op een stevige heuvel in Voss. Gemiddeld 8,4% omhoog, met een piek van 14,2%. “Het was best steil. Ik had niet verwacht dat ik me al zo goed zou voelen op de eerste dag, op zo’n explosieve finish. Ik ben blij.”
DRINGEND PLASSEN
Een knappe zege voor Evenepoel, hoewel hij enkele kilometers voor de finish nog dringende zaken te doen had. “Ik moest hoognodig plassen. Ik moest wel tien tot vijftien keer plassen. Ik moest stoppen, anders was mijn blaas geknapt. Of ik bang was dat mijn kansen verkeken zouden zijn? Nee, helemaal niet. Ik wist dat er wat tegenwind stond en dat er nog een grote weg was om tussen de auto’s terug te komen. In de auto werden ze dan ook nerveus. Ik dacht dat ik het onder controle had, maar het was wel op de limiet."
“Wat een manier om terug te komen. Het voelt goed om terug te zijn”, beseft Evenepoel ook zelf. “Ik ben heel blij. Het was vrij koud en dat maakt de koers altijd zwaar”, aldus een puffende Quick-Step renner na afloop. Niet verwonderlijk, gezien de loodzware finish.
Zo was het immers arriveren op een stevige heuvel in Voss. Gemiddeld 8,4% omhoog, met een piek van 14,2%. “Het was best steil. Ik had niet verwacht dat ik me al zo goed zou voelen op de eerste dag, op zo’n explosieve finish. Ik ben blij.”
DRINGEND PLASSEN
Een knappe zege voor Evenepoel, hoewel hij enkele kilometers voor de finish nog dringende zaken te doen had. “Ik moest hoognodig plassen. Ik moest wel tien tot vijftien keer plassen. Ik moest stoppen, anders was mijn blaas geknapt. Of ik bang was dat mijn kansen verkeken zouden zijn? Nee, helemaal niet. Ik wist dat er wat tegenwind stond en dat er nog een grote weg was om tussen de auto’s terug te komen. In de auto werden ze dan ook nerveus. Ik dacht dat ik het onder controle had, maar het was wel op de limiet."
