Kevin De Jonghe
Thibau Nys heeft de voorbije weken nog maar eens wat wielerharten bij gewonnen. Zijn prestaties zijn buitengewoon en dat maakt vader Sven uiteraard zeer trots. In een gesprek met Michel Wuyts toont hij zijn verbazing en bespreekt hij zowel de kwaliteiten als manco’s van zijn zoon.
Bang voor de sprint
Sven Nys bracht een bezoek aan Wuyts daags na de eerste ritzege van Thibau in De Ronde van Hongarije. Nog maar eens een moment van verbazing. “Zijn waarden op de weg heb ik nooit gehaald. Verre van. En hij neemt de maat van grote namen. Buchmann, Ulissi, Hirschi, Poels, dat zijn klimmers en punchers, hé. En weet je wat hij dan zegt? ‘Ik had nog over, papa.’”
Maar tegelijkertijd is Sven niet blind voor de mindere punten van Thibau. Zo heeft die een verschroeiende eindsprint, maar bleek al meermaals dat hij zich in een massasprint te makkelijk laat insluiten of wegdrummen. Dat blijkt geen toeval te zijn.
“Kijk naar de GP van Frankfurt, op 1 mei. De gele dag wonderbenen. Maar bij de eindsprint raakt hij hopeloos ingesloten. Terwijl hij zegezeker was. Van Gils zou hij altijd gevloerd hebben. Niet dus. Daar is hij helemaal kapot van. Twee dagen bleef hij onaanspreekbaar. Onze Thibau verteert de nederlaag niet.”
Puncher
Nys sr. denkt dan ook dat zijn zoon – hoewel hij fysiek over het potentieel beschikt – de massasprints achterwege zal laten. Dat zit hem dan in het mentale aspect. “Ik vrees ook dat angst voor een fatale val hem ongeschikt zal maken voor massasprinten”, klinkt het onomwonden.
“De pure snelheid is het probleem niet. Zijn aanzet is buitengewoon, maar tussen kamikazes en niets ontziende zwaargewichten gedijt hij niet. In kleinere groepen is die remreflex weg. Rittenkoersen van een week en de Ardennen worden zijn speelterrein”, ziet Nys zijn zoon de weg van puncher inslaan.
En De Ronde van Vlaanderen dan?, werpt Wuyts nog op. “Moet op termijn zeker kunnen. Op zijn 24ste zien we veel klaarder in de uitbouw van zijn mogelijkheden. Alleen het hooggebergte valt uit te sluiten.”
