Kevin De Jonghe
Vandaag kregen we in De Brabantse Pijl eindelijk nog eens een koers die wat spanning om het lijf had. Drie Belgen streden voor de zege, maar uiteindelijk was het de Fransman Benoit Cosnefroy die de sterkste bleek in Overijse.
Teuns ziet gemiste kans
Dylan Teuns had duidelijk goede benen, maar moest genoegen nemen met een tweede stek. "Ik kan hem aan in een sprint, maar hij had zijn benen nog wat kunnen sparen aangezien hij pas een ronde later voorin zat. Ik wist dus dat het lastig zou zijn tegen die iets frissere mannen”, reageerde die tegenover Sporza.
"Mijn ploegmaat Joe Blackmore kwam nog terug en heeft het fantastisch gedaan in de laatste anderhalve kilometer. Dat had ik nodig om er een lastige sprint van te maken." Helaas bleek er dus nog wel eentje te sterk.
Genoegen bij Hermans en Wellens
2020 : 3e
— Eurosport France (@Eurosport_FR) April 10, 2024
2022 : 2e
2023 : 3e
2024 : ๐๐๐ก๐ข๐๐ง ๐๐ข๐ฆ๐ก๐๐๐ฅ๐ข๐ฌ REMPORTE (ENFIN) LA FLÈCHE BRABANÇONNE ๐ซ๐ท๐ #DPB24 pic.twitter.com/xwU1cqsCRy
Maar voornamelijk van Quinten Hermans mocht in principe wat meer worden verwacht in die sprint. Hij viel echter compleet stil. “Ik ben volledig op mijn waarde geklopt”, sloeg die dan ook mea culpa.
“Ik had niet meer de benen en ik sprintte ook niet tegen de minste renners. Ik had iets alerter moeten zijn in de voorlaatste ronde. Dan had ik die inspanning niet hoeven doen om er naartoe te rijden. Toen ze wegreden, zat ik iets te ver.
Hermans eindigde pas vijfde, Tim Wellens vervolledigde het podium. Maar ook bij hem was net als bij Teuns het vet van de soep. “Ik had liever een ronde gewacht (met een aanval, nvdr). “Maar Dylan ging erg hard.”
"Ik dacht dat we daarna met z'n drieën (met ook nog Marijn van den Berg) zouden sprinten, maar er kwam nog een groepje terug. Ik was ook wel wat bang van Van den Berg." Voor Wellens zit het voorjaar erop. "Ik ben wel tevreden met mijn voorjaar. Het was beter dan verwacht en heb me overal laten zien.”
