Kevin De Jonghe
Komende zaterdag is het tijd voor misschien wel de mooiste klassieker – althans wat de omgeving betreft – van het wielervoorjaar: Strade Bianche. Wij kijken even terug naar enkele memorabele momenten uit de Italiaanse topklassieker.
2018: Benoot wint, verrassende en afgepeigerde Van Aert valt
2018 was het jaar dat Tiesj Benoot voor de mooiste overwinning uit zijn carrière kon zorgen. Dat dus met Strade Bianche. In diezelfde jaargang maakten vele liefhebbers – zeker uit het buitenland – kennis met een Belgisch fenomeen: Wout van Aert. Toen nog voor Verandas Willems-Crelan reed hij naar een erg knappe derde plaats. Daar kon een kleine val op de Via Caterina niets aan veranderen.
#StradeBianche 🇮🇹 / Édition 2018
— Renaud Breban (@RenaudB31) February 29, 2024
Quelle image de 🇧🇪 Wout van Aert, sous les couleurs de Vérandas Willems Crelan, s’écroulant dans Sienne, tout prêt de l’arrivée.pic.twitter.com/GxjAQeZdsx
2020: Van Aert pakt eerste grote zege
In 2019 eindigde Van Aert opnieuw als derde in Siena, een jaar later mag hij op het hoogste schavotje klimmen na een pracht van een wedstrijd. In principe de eerste echte grote zege van de Kempenaar op de weg.
2021: Van der Poel zorgt voor verbazing
Van Aert wint een klassieker, dan kan Van der Poel uiteraard niet achterblijven. Een jaar later pakt ook de Nederlander de zege in Strade Bianche. Samen met Alaphilippe trekt hij richting Santa Caterina, waar hij de Fransman met een verschroeiende versnelling gedesillusioneerd achterlaat.
Questo lo scatto di #VanDerPoel su per Santa Caterina... Ho paura... #StradeBianche pic.twitter.com/FTjId3ViSo
— tommaso lorenzini (@Texbomb) March 6, 2021
2022: Kopecky gaat Van Aert achterna
Het feit dat Strade Bianche vroeg in het seizoen komt is hier zeker niet vreemd aan, maar de wedstrijd lijkt alvast een ideale springplank te zijn voor toekomstige toppers. Want na Van Aert pakt ook Lotte Kopecky in 2022 hier haar eerste grote zege.
2023: Ongeziene strijd Kopecky-Vollering
Dat zou ze dan een jaar later nog eens fijntjes overdoen, zo moet Kopecky hebben gedacht. Dat was evenwel buiten ploeggenote Demi Vollering gerekend. Ze losten elkaar van geen meter en gingen als ploeggenotes zowaar sprinten om de zege. Vollering haalde het met een banddikte en kwam het achteraf toch tot een stevige discussie.
