Kevin De Jonghe
Nog amper één week wachten en het Vlaamse voorjaar is opnieuw daar. En dan wordt het reikhalzend uitkijken naar wat onder meer Wout van Aert en Mathieu van der Poel weer uit hun sloefen kunnen toveren.
Uiteraard wordt het genieten van elke voorjaarskoers, maar voornamelijk De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix staan toch met rood aangekruist in de agenda van elke wielerliefhebber. Voor Van Aert een nieuwe poging om minstens één van de twee topklassieker op zijn naam te zetten. Nathan Van Hooydonck – intussen ex-ploegmaat – geeft de burger alvast wat moed.
In Het Nieuwsblad zegt die immers dat Van der Poel vorig jaar de wedstrijd al bijna verloren had nog voor die écht was begonnen. Dat door een moment van onoplettendheid. “Van der Poel had het vorig jaar ook bijna zitten in de Ronde van Vlaanderen. Na veertig kilometer brak het peloton en hij was niet mee. Zonder ploegmaat Soren Kragh Andersen had hij daar een dik probleem”, klinkt het.
Sterk Visma, gevaarlijke outsider
Maar ja, Van der Poel is dan zo’n klassebak die dat allemaal kan rechtzetten. Dit jaar ook, tegen een nog sterker Visma? “De ploeg is in ieder geval heel sterk in de breedte. Stel dat Van Baarle en Benoot voorop gaan rijden, dan moeten de andere ploegen achtervolgen in de wetenschap dat ze Laporte, Tratnik en Van Aert terugbrengen. Laporte is volgens mij nog beter geworden”, waarschuwt Van Hooydonck alvast.
José De Cauwer weet hoe de wereldkampioen die klip kan omzeilen. “Van der Poel moet doen wat hij Visma al een paar keer heeft gelapt: zelf zo vroeg aanzetten zodat alle semikopmannen eraf liggen. Maar: zonder Pogacar wordt dat moeilijker. En met Lidl-Trek is er nog een sterk blok bijgekomen. Ook een voordeel voor Wout.”
Maar er is uiteraard niet enkel Wout en Mathieu. Voornamelijk Mads Pedersen lijkt klaar om stevig weerwerk te bieden. “In de Tour de la Provence was het niet normaal. Winnen, winnen, winnen. Ik dacht vaak dat ik naar de etappe van de dag voordien aan het kijken was. In het voorjaar heb je Wout, Mathieu, Pogacar, Laporte, maar Pedersen hoort zeker ook in dat rijtje thuis”, is Van Hooydonck vol lof.
