Op 25 augustus overleed Tijl De Decker na een tragisch ongeval op training. Twee maanden later praat Alfdan De Decker voor het eerst openhartig over het overlijden van zijn jongere broer.
Alfdan vertrok in de ochtend van 23 augustus naar zijn fietstzaak. "Plots kreeg ik telefoon van ons mama”, vertelt hij aan Het Nieuwsblad. “Ze was helemaal in paniek en ik begreep dat Tijl een ongeval had gehad. Zij werkt op intensieve zorgen, dus ik wist direct: dit is héél ernstig."
In het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen kreeg de familie van De Decker een keihard verdict te horen. "De artsen zeiden meteen dat het er niet goed uitzag. Tijl had veel bloed verloren. Er was sprake van zuurstoftekort, van bloedklonters in de hersenen... Als hij het zou overleven, zou hij aan zijn linkerzijde helemaal verlamd zijn."
48 uur later verloor Tijl de strijd. Broer Alfdan herinnert er zich niet veel meer van. "Alles gebeurt op zo’n moment in een waas. We werden 's nachts opgebeld. Hij was dan al zo goed als hersendood. Uiteindelijk ben ik als laatste bij hem gebleven. Dat wilde ik zelf. Daarna hebben we hem laten gaan."
Neef
De avond voor de begrafenis van Tijl, overleed ook hun neef Manus. "Twee weken voor het ongeval van Tijl is mijn neef plots heel ziek geworden. Hij had acute leukemie. Het rare is: hij lag in hetzelfde ziekenhuis waar Tijl is binnengebracht. In de ene kamer: mijn tante en nonkel met een zoon die voor zijn leven vocht. Twee kamers verderop: mijn ouders die hetzelfde meemaakten. Zou je het in een film zien, je zou zeggen dat het erover is. Bij ons was het realiteit."
Speciale band
Tijl en Alfdan kwamen erg goed met elkaar overeen. "We hadden een speciale band. Ik ben vijf jaar ouder dan Tijl en was zelf ook even profrenner. Tijl was fier op mij en keek altijd een beetje op naar mij. Hij wilde ook koersen. We hebben veel met mekaar opgetrokken."
Alfdan volgde zelfs een managerscursus, om zijn broer te kunnen begeleiden. "Dit voorjaar hadden we nog samen zijn eerste profcontract onderhandeld. Hij en ik aan de ene kant, Lotto-Dstny aan de andere kant. Twee broers samen. Hij was zo trots op dat profcontract."
Draad oppakken
Ondertussen probeert Alfdan langzaam de draad weer op te pakken. "Ik ben terug beginnen werken om wat structuur in mijn leven te krijgen. Maar ik blijf wel continu aan Tijl denken. Soms wordt het me te veel. Bijvoorbeeld toen ik een briefje tussen Tijls spullen vond. Hij wilde dit najaar een heel groot feest geven omdat hij prof werd. Bleek het een lijstje te zijn met alle namen van iedereen die hij er zeker bij wilde."
Volgend jaar wordt Alfdan deeltijds ploegleider bij het opleidingsteam van Lotto-Dstny, de laatste ploeg van zijn broer. "Mocht Tijl het zien, hij zou superfier op mij zijn."
