De Super Prestige, of voluit de Super Prestige Pernod, was een regelmatigheidsklassement voor wielrenners dat bestond tussen 1961 en 1987. Zowel eendags- als etappewedstrijden telden voor dit klassement. Velen beschouwden het als het wereldkampioenschap op punten en kenden er een hogere status aan toe dan aan het Wereldkampioenschap op de weg, dat als een eendaagse wordt verreden en een hoog "loterij gehalte" heeft.

Het nadeel evenwel was de toenemende invloed van sponsors waardoor het aantal wedstrijden waarin punten konden worden gescoord voortdurend toenam en bovendien niet altijd in overeenstemming was met hun klassieke waarde. Zo leverde in de laatste jaren van het bestaan een overwinning in de Ronde van Zwitserland aanzienlijk meer punten op dan minstens evenwaardige koersen als Parijs-Nice of de Dauphiné Liberé.

De Super Prestige is de opvolger van de Challenge Desgrange-Colombo en werd op zijn beurt in 1987 opgevolgd door de FICP/UCI wereldranglijst en in 1988 door de wereldbeker. In 2005 schafte de UCI beide ranglijsten opnieuw af en werd met de Pro-Tour terug een regelmatigheidsklassement gelijkaardig aan de Super Prestige ingevoerd.

"Recordhouder" is Eddy Merckx, die zevenmaal op rij, van 1969 tot en met 1975, eerste werd in het klassement. Jacques Anquetil en Bernard Hinault werden beiden viermaal eerste. Tweemaal werd een Nederlander gehuldigd als winnaar: Jo de Roo in 1962 en Jan Janssen in 1968.

In het veldrijden werd later eveneens een regelmatigheidsklassement ingevoerd met dezelfde naam. Dat evenement bestaat evenwel nog steeds naast de wereldbeker veldrijden.