Gino Bartali

Gino Bartali werd geboren op 18 juli 1914, aan de vooravond van de eerste wereldoorlog in het dorpje Ponte a Ema, in de buurt van Firenze, als zoon van een eenvoudige landarbeider. Zijn lange profcarrière duurde van 1935 tot 1954. Bij zijn debuut in 1935 liet Bartali al meteen merken uit het goeie wielerhout gesneden te zijn. Zo werd hij dat jaar Italiaans kampioen, triomfeerde hij in de Ronde van het Baskenland en werd hij derde in de Ronde van Lombardije. In 1937 maakt hij zijn debuut in de Tour en start er meteen als topfavoriet nadat hij de Giro in 1936 en 1937 had gewonnen. In de Alpen bevestigt hij zijn reputatie als nieuwe campionissimo. Na een indrukwekkende tempoversnelling op de Galibier veroverde Bartali in Grenoble de gele trui. Een dag later verloor hij op een bruggetje echter zijn evenwicht. Hij ramde de houten reling van de brug, waardoor hij in het ijskoude water van een riviertje viel. Bartali verloor tien minuten, maar behield toch die dag de gele trui. Zijn verwondingen waren echter van dien aard dat hij twee dagen later de strijd moest staken.

Het jaar daarna kwam hij terug naar de Tour om er te winnen wat hij ook doet. Niemand heeft tijdens die Tour aan ‘god’ Bartali kunnen tippen. De tweede van dat jaar, de Belg Félicien Vervaecke, heeft aan de finish in Parijs een achterstand van maar liefst twintig minuten. Na zijn Tourzege van 1938 worden de beste jaren van zijn wielercarrière in beslag genomen door de tweede wereldoorlog. In 1946 won Bartali voor de derde keer de Giro. In 1948, Bartali is dan al 34, wint hij opnieuw de Tour. Deze Tourzege leidde enigszins af van de revolutie in Italië, die op gang was gekomen na de (mislukte) moordaanslag op de leider van de Italiaanse communistische partij, Palmiro Togliatti. Het verhaal gaat dat de Italiaanse president Einaudi Bartali smeekte omwille van de eenheid van het land de Tour te winnen, wat hij ook deed. In 1950 leek Bartali op weg naar zijn derde Tourzege. Hij won de etappe in Saint-Gaudens, waar zijn landgenoot Fiorenzo Magni de gele trui veroverde. Tijdens de beklimming van de Aspin in de Pyreneeën deden zich echter ernstige incidenten voor. Franse supporters bedreigden de Italianen. Bartali kondigde na de huldiging in Saint-Gaudens aan, dat beide Italiaanse ploegen de Tour zouden verlaten wat ook gebeurde. Vier jaar later kwam het einde van Bartali's loopbaan. Twintig jaar had hij als professional gefietst en op zijn veertigste werd zijn afscheid bespoedigd door een ernstig verkeersongeluk in Cermenate in Noord-Italië. In zijn 19-jarige profcarrière heeft Gino Bartali 168 overwinningen behaald. Naast zijn 3 zeges in de Giro, zijn dubbel in de Tour won hij ook vier keer Milaan-Sanremo (1939, 1940, 1947 en 1950), drie keer de Ronde van Lombardije (1936, 1939 en 1940) en hij was hij twee maal de beste in de Ronde van Zwitserland.

Bartali was erg gelovig wat hem bijnamen opleverde als Gino de Vrome, Gino il mistico, il pio Bartali en de fietsende monnik. Zijn duels met Fausto Coppi waren legendarisch en verdeelden Italië in twee kampen. Na zijn carrière werd Bartali een kettingroker waardoor hij een hese stem kreeg die hem op the Godfather deed gelijken. Bartali stierf op 5 mei 2000 in Ponte e Ema.